Ook in Amsterdam lijkt het verhaal over de Drentse bedelaarskolonie vanaf de start een succes te worden. Maandag was de presentatie.

Vier weken in Koninklijk Theater Carré is voor Het Pauperparadijs niet voldoende. Door het succes van de kaartverkoop komen er vanaf 31 juli nog eens acht speelbeurten bij.

Daarmee pikt de voorstelling van Tom de Ket in Amsterdam qua publieke belangstelling de draad op die in Veenhuizen werd neergelegd. Daar kwamen op het terrein van het Gevangenismuseum in twee seizoenen rond 100.000 mensen op Het Pauperparadijs af. De verlenging werd aangekondigd door producent Wolter Lommerde, tijdens een uitvoerige presentatie van de Carré-reeks, in de nok van het Amsterdamse theater.

Luxe plek

Voor schrijfster Suzanna Janssen van het boek waarop de voorstelling is gebaseerd, is Carré een bijzondere locatie voor juist deze productie. ,,Amsterdam sowieso al, omdat de kinderen die naar Drenthe werden gedeporteerd hier vandaan kwamen. En dus ook mijn voorouders. Maar Carré zelf helemaal, omdat het zo’n enorm luxe plek is, een plek waar de paupers nooit terecht zouden hebben gekund.’’

'Het moest hier worden gespeeld'

Carré-directeur Madeleine van der Zwaan had al snel geschoten dat Het Pauperparadijs in haar theater thuishoorde. Al na de allereerste voorstellingen in Veenhuizen. ,,We zijn meteen met de productie in gesprek gegaan. Natuurlijk respecteerden we dat er eerst nog een tweede zomer in Veenhuizen zou worden gespeeld. Maar we kenden Tom natuurlijk, wisten wat hij kan, en we zijn blijven praten. Het is een verhaal dat begint in Amsterdam, dus het moest hier worden gespeeld.’’

En dat om te beginnen maar meteen vier weken, in een zomerperiode. Zoiets lijkt een gok. Van der Zwaan: ,,Als je denkt dat een idee goed is en je gelooft er in, dan moet je niet terughoudend zijn en het ook meteen goed doen. Bovendien heeft Tom zijn script aangepast en Amsterdam een grotere rol gegeven.’’ De regisseur laat de voorstelling inderdaad nu eindigen in de hoofdstad.

Carré als postzegel

Het complete artistieke en productionele team en relaties van Carré kwamen samen voor de presentatie. Het verhaal rond Johannes van den Bosch, zijn Maatschappij van Weldadigheid en de heropvoedingsgestichten staat nog recht overeind, maar is wel stevig aangepast aan de nieuwe speelomgeving. ,,Het speelvlak van Veenhuizen was een voetbalveld. Daarmee vergeleken is Carré een postzegel’’, zei De Ket met een grijns. ,,Dat heeft gevolgen voor de vormgeving.’’

Het kolossale decorontwerp van eerder past niet op het toneel. Toch zal er nog veel ‘groots’ te zien zijn, kondigde decorontwerper Michiel Voet aan. ,,Zo benadrukken we het megalomane karakter van Van den Bosch’ ideeën. Alleen is alles gemaakt van blank hout. Daarop maken we gebruik van video-mapping: op die kale decorstukken gerichte producties.’’

Zwevende letters

Een radicale ommezwaai, aldus De Ket, maar dan eentje die hem in theatraal opzicht veel kansen biedt. ,,We kunnen nu gebruik maken van alle mogelijke theatertechnieken. De grootste verandering in de vormgeving zit straks op driekwart van de voorstelling. Dan komen in enorme letters de belerende leuzen op de huizen in Veenhuizen uit de lucht zakken, zoals ‘werk en bid’, ‘discipline’ en ‘kennis is macht’.

Ook hangt achter het toneel een scherm van zestien bij negen meter waarop we beelden projecteren.’’ Dat Carré als luxe theater zo sterk contrasteert met de achtergrond van de paupers, past juist precies in het plaatje, vindt hij. ,,Het aalmoezeniersweeshuis hier in Amsterdam vanwaar de kinderen in het geheim op boten naar Drenthe werden gezet, wordt momenteel verbouwd tot vijfsterrenhotel.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct