De avonturen van Herman Sandman in een dansende Tesla

Toe. Please . Doe alsjeblieft. Oudste zoon smeekt. Het aanbod om vier dagen een Tesla, een elektrische supercar, mee te krijgen is te mooi om te laten lopen. Maar ik aarzel. Ik ben opgegroeid met Smokey and the Bandit . Een auto moet roken en ronken.

Een uitwedstrijd naar Heerenveen. Hunter, mijn oudste zoon, praat met zijn hockeycoach over de Tesla Model X P100D. De ultieme SUV.

De leider lacht: ,,Die kost wat. Dan moet jouw vader andere plantjes in de tuin poten. Misschien red je het niet eens met wiet. Ik zou in de cocaïne gaan.’’

Beschermd tegen gifgasaanvallen

Zoonlief is vol van het Amerikaanse merk. Tesla ontwikkelt meer producten op het gebied van duurzame energie, maar is vooral bekend van de elektrische supercars .

Tijdens de dagelijks ritten van Slochteren naar Groningen, hij naar school, ik naar werk, praat Hunter over vleugeldeuren, de acceleratie van 0 tot 100 in 3,1 seconden, de top van 250 per uur: ,,...en weet je dat je beschermd bent tegen gifgasaanvallen?’’

Ik hoor het glimlachend aan: ,,Jongen, dit is Midden-Groningen. Hier lopen meer koeien dan mensen. Hoe groot schat jij de kans op een gifgasaanval hier?’’

,,Nu ja, voor de zekerheid.’’

De opmars van elektrische auto’s gaat langs me heen. Bij het gebouw waar ik werk staan steeds meer wagens met een stekker aan de muur. Maar om eerlijk te zijn: ik vind het niks. Een auto moet roken en ronken.

loading  

Karakter

Goed, de wagens van mij, daar is meestal wat mee. Ik ben eens tierend in een oude Land Rover naar Klazienaveen gereden, omdat de koppeling haperde en de brandstofpomp voor enorme knallen zorgde. Bij de een klemt een deur, bij een ander is de cd-speler kaduuk.

Comfortabel is anders, maar al die nukken geven karakter aan een wagen. Ooit had ik een Range Rover en een Jeep Cherokee, respectievelijk met een 8-cilinder en een 6-cilinder onder de motorkap. Die voelde je, die hoorde je.

Dat ik begin juni met collega, fotograaf en filmer Matthijs Sorgdrager, een Model X P100D ophaal in Amsterdam, voor een proefrit van vier dagen, is dan ook vooral voor Hunter.

Van de oude naar de nieuwe tijd

,,Toe. Please . Doe alsjeblieft’’, smeekt hij als ik vertel van het aanbod voor een kennismaking van Tesla. Het merk opent begin juli een vestiging in Groningen, vandaar.

Sceptisch was ik niet. Afwachtend wel. Of beter: nieuwsgierig. Wat me interesseerde was de confrontatie in beleving tussen een man van 51, opgegroeid met een film als Smokey and the Bandit , waarbij Burt Reynolds in een zwarte Pontiac Firebird Transam met brullende motor en gierende banden van hot naar her raasde en een jongen van 13, bij wie de iPhone een vijfde ledemaat is geworden. Van de oude naar de nieuwe tijd.

Superlatieven

Er zijn op dit moment twee modellen op de markt. De slanke, lage Model S en de robuuste Model X. We gaan voor de laatste.  De informatie vooraf is een aaneenschakeling van superlatieven.

Veiligste, snelste en best uitgeruste SUV ooit. Standaard vierwielaandrijving. Accu met bereik van 565 kilometer, ruimte voor zeven volwassenen plus bagage, grootste panoramische voorruit, alle hardware aan boord voor volledig automatische besturing, vleugeldeuren en inderdaad: een HEPA-filter van medische kwaliteit dat pollen, bacteriën, virussen en vervuiling uit de lucht verwijdert, met een modus voor bescherming tegen biowapens.

Het topmodel met alle opties. Kost wat, ja: 193.000 euro.

Dan heb je ook wat. Om een lang verhaal kort te maken: er is bijna niks op de auto aan te merken. Behalve het zicht naar achteren en het ontbreken van iets wat beschermt als je recht tegen de zon in rijdt.

Want de panoramische voorruit laat alle licht binnen. Als ik dat later benoem, blijken er wel schermen te zijn, maar die moet je monteren.

loading  

Als de brandweer

Het elektrisch rijden blijkt een belevenis. Er is geen geluid en toch gaat de auto als de brandweer. Fenomenale acceleratie. Die voel je in je buik, tegen het misselijk worden aan.

Op de weg terug van Amsterdam naar Groningen probeer ik het een paar keer. ,,Ik hoop voor jou dat er geen flitspalen stonden’’, zegt Matthijs.

Op het Slochterdiep haal ik 200 kilometer per uur. Een absoluut eenmalige actie. Als de filmmaker achter het stuur kruipt gaat ook hij helemaal stuk op de acceleratie. Juichend en lachend. Nog een keer. En nog een keer.

Dat doet iets met je.

Wat ik anders nooit heb, mijn eigen auto’s geven daartoe geen enkele aanleiding, is een superieur gevoel. De blik gaat meewarig naar Porsches, Ferrari’s en Jaguars. Die fabrikanten doen alle moeite hun motoren nog sneller te maken. ‘Hou maar op jongens’, denk ik, ‘ik trek jullie er allemaal uit.’

Tesla veegt iedereen van de kaart

Het besef is er dat het wezen van autorijden verandert. Tesla veegt iedereen van de kaart. En we staan nog maar aan het begin van de ontwikkeling. Autorijden gaat straks niet meer om autorijden. Want zie het enorme display.

Behalve gas geven en schakelen, hij rijdt als een automaat, wordt de wagen vooral vanaf daar bediend. Rijhoogte, stoelen, lichten, muziek, temperatuur, alles is instelbaar. Beide zoons zijn de hele tijd met het scherm bezig. Er is internet en Spotify en na vier dagen kan ik geen hiphop meer horen.

,,Het is een iPhone op wielen’’, zeg ik tegen de Tesla-medewerker. Dat leek me een originele grap, maar hij hoort het elke week.

Adaptieve cruise control zit op meer auto’s, dat is niet nieuw. De app ook niet, al kun je het ding met je iPhone inparkeren.

Wel bijzonder is de automatische besturing. Zelfs als ik met 100 kilometer per uur een lange flauwe bocht tussen Slochteren en Hoogezand neem, hoef ik niks te doen. In eerste instantie beangstigend, het went vrij vlot.

 Op de snelweg wisselt het voertuig zelf van baan. Mits de handen aan het stuur blijven. Het geeft een veilig gevoel. Immers, de mens is niet betrouwbaar. Een keer wegdromen en boem. Een systeem let altijd op.

Energie

De Tesla doet nadenken over energie. De informatie vooraf meldt een bereik van 565 kilometer. De praktijk is anders. Hij kan aan het stopcontact thuis, maar laadt in een uur voor slechts 10 kilometer op. Openbare laadpunten doen 50 kilometer in een uur.

We zijn afhankelijk van de Tesla Superchargers, bedoeld voor lange afstandsreizen. Leveren in drie kwartier voor 400 kilometer stroom. Dat is het bereik in het echt. Opladen tot het maximum duurt 75 minuten. Dat komt omdat laden tussen 80 en 100 procent vol onevenredig langer duurt dan laden tot de aanbevolen 80 procent.

Er is nog een dingetje. De dichtstbijzijnde Superchargers staan in Drachten en Zwolle. Onhandig, vanuit Slochteren.

Broodjes kroket

Omdat Hunter de pech heeft dat hij net tijdens de Tesla-proefperiode op schoolreis is, besluiten we hem met het gezin op te halen uit Xanten. Ligt in Duitsland, over de grens bij Arnhem.

Dat betekent eerst van Slochteren naar Zwolle, daar drie kwartier laden, naar Xanten en weer naar Zwolle. Daar staan we opnieuw drie kwartier stil.

Ik kom in vier dagen tijd vaker in Drachten dan in de voorgaande vier jaar. De Supercharger bevindt zich, zoals in Zwolle, bij een Van der Valk-vestiging. En wat doe je tijdens het wachten? Ik heb in vier dagen tijd meer broodjes kroket gehad dan in de vier jaar daarvoor.

loading  

Als een iPhone

Een opmerking daarbij: tijdens de testdagen rij ik heel veel. En de vele acceleratietesten doen het verbruik toenemen. Op een normale dag zou er alleen woon-werkverkeer zijn. Dat is zeg 50 kilometer. Dan volstaat de 100 kilometer per nacht aan het eigen stopcontact.

Tesla-eigenaren kunnen ook snelle laders bij huis laten plaatsen. In de toekomst komen er ongetwijfeld overal Superchargers. Maar de Tesla is als een iPhone. Of in gebruik, of aan de lader.

Los van de rijcapaciteiten, is de Model X een auto met verrassingen. Zoals gebruikelijk in de internetcommunicatietechnologie heeft de ontwerper easter egg’s ingebouwd. Letterlijk: paaseieren. Oftewel: gekkigheidjes. Want de Tesla kan dansen.

Matthijs en ik horen het van een andere Model X-eigenaar. De eerste keer dat we in Drachten opladen komt hij naar ons toe. Vraagt hoe lang we hem al hebben.

,,Net een uur’’, zeg ik.

,,Het was een beetje een impuls-aankoop’’, zegt Matthijs.

Als we voor de eerste keer aan de kroket gaan, laat de man ons een filmpje zien van twee dansende Model X-en in zijn tuin. Hij legt uit welke toets je moet hebben.

Dansende Tesla, blije mensen

In vier dagen tijd druk ik zes keer en zes keer is het feest. De ramen gaan open, de lampen beginnen op de maat te knipperen en uit de auto klinkt rock.

De Falcondeuren bewegen mee, evenals de voorportieren en zowel in Drachten, thuis op de oprit, bij kantoor en op de parkeerplaats bij het hockeyveld levert dat blije mensen op.

Gaat helemaal nergens over, maar grappig is het wel.

Norm

Op de voorlaatste dag maken we foto’s en video-opnamen. Matthijs vraagt naar de ervaring. Een cultuurshock is het niet. Maar het besef is er dat er iets verandert.

Dit wordt de norm. Iedere autofabrikant die niet bezig is zoiets te ontwikkelen graaft zijn eigen graf. De Tesla is als het eerste vliegtuig, de eerste stoomtrein. Of ik er een zou kopen?

Ik aarzel.

De wagen is fantastisch, maar 193.000 euro is veel geld. Het instapmodel, Model 3, binnenkort op de markt, kost in Amerika 35.000 dollar. Op Marktplaats staat de Model S vanaf 54.000 euro. Maar wie de Model X kent, met alle toeters en bellen, neemt geen genoegen met minder.

,,Kies ik toch voor een oude Land Rover’’, zeg ik. Maar ik ben een fossiel. Vrouw en zoons staan er anders in. Sinds die vier dagen willen ze een Model X en vragen zich af: hoe komen wij aan genoeg geld voor een Tesla?

Toch maar die andere plantjes in de tuin.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct