Wim en Eelco Kimsma: ,,Foarich jier hiene we in omset fan hast 25 miljoen. We dogge dus wol wat.''

Jubilerend Kimsma is een van de laatste Leeuwarder familiebedrijven in de bouw: 'Niks is ús te lyts'

Wim en Eelco Kimsma: ,,Foarich jier hiene we in omset fan hast 25 miljoen. We dogge dus wol wat.'' FOTO NIELS WESTRA

Sommige bouwers zien de industrialisatie als redding voor hun branche. Zo’n huizenfabriek is een paar maten te groot voor de gebroeders Kimsma in Leeuwarden. Hun jubilerende bouwbedrijf schaatst eerst nog op het vertrouwde ijs van het aloude ambachtswerk.

De oorlog lag nog vers in het geheugen, toen timmerman Wim Kimsma zijn hart verpandde aan Antje Reinkingh. Op 25 januari 1946 vierden de twee hun huwelijksfeest in Café Draaisma aan de Overijsselsche Straatweg in Goutum. De jonge bruidegom wist heel goed waar zijn toekomst lag. Na vijf slopende bezettingsjaren viel er immers genoeg te bouwen: elektriciteitshuisjes, bruggen, scholen.

Nog in de roes van zijn trouwerij nam de ondernemende Goutumer het timmerbedrijf van dorpsgenoot Jelle Kuindersma over. ,,Door vakkundige bediening en bill. berekening hoopt hij Uw vertrouwen te winnen’’, zo liet de startende ondernemer enkele dagen na de trouwpartij aan de lezers van deze krant weten. ,,It wie de tiid fan de wederopbouw’‘, weet kleinzoon Eelco Kimsma.

De trouwpartij van 1946 zien hij en zijn broer Wim als de oprichtingsdatum van het Bouwbedrijf Kimsma dat ze samen leiden. Dat is dus 75 jaar geleden. Dat jubileum laten de gebroeders eerst maar stilletjes passeren. Ze hebben vijftig mensen in dienst, recent werd het installatiebedrijf van Klaas Veensma uit Stiens ingelijfd. Vanuit hun uitvalsbasis aan de Leeuwarder Edisonstraat bouwen de Kimsma’s woningen, kantoren, zorgcomplexen, garagebedrijven. ,,Foarich jier hiene we in omset fan hast 25 miljoen’’, vertelt Eelco. ,,We dogge dus wol wat.’’

De Friesche Elf Steden

,,Folgens my binne we yn Ljouwert ien fan de lêste famyljebedriuwen yn de bou’’, oppert Wim Kimsma. ,,P. A. Wiersma, Flip Cornelisse, Willem en Theo de Vries, Westerbaan.... se se dogge allegear net mear mei. Andries Westerbaan wie in freon fan ús heit.’’ Uit de erfenis van dat omgevallen Westerbaan nam Wim Kimsma in 2003 de bestuurszetel over van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden.

Voortaan zou Bouwbedrijf Kimsma verantwoordelijk zijn voor de start- en finishplek van de tocht der tochten. ,,Der gong in gejûch op yn it bedriuw, mar der wiene ek guon dy’t seinen: we wolle by in Alve Stêdentocht net wurkje, we wolle ride!’‘ De ijsbestuurder lacht. ,,Mar wy ha oant no ta allinne mar generale repetysje holden.’’

In de bouw zijn de ontwikkelingen steeds sneller gegaan. ,,Us heit wie noch in doarpstimmerman’’, zegt Wim. ,,Dy hie tolve man oan it wurk. Hy hie ien man op kantoar en koe eins alles sels wol dwaan.’’ De alsmaar groeiende regelgeving en de juristerij leveren zoveel papierwerk op, dat de kantoorruimte bij Kimsma inmiddels groter is dan ooit.

Bankgebouwen

Het bedrijf heeft een een landelijke supermarktketen en een groot Nederlands bankbedrijf als klant. De Leeuwarders onderhouden in het hele land bankgebouwen en nu corona nogal wat bankemployees naar huis heeft gejaagd, bouwen de Kimsma’s ook kantoren om tot woningen. ,,We meie de namme fan dy bank net neame’’, zegt Eelco. ,,Dat hat allegear te krijen mei oanspraaklikheid. Ast sjochst wat ien kontrakt oan papier oplevert, do sist samar op tachtich siden. Alle risiko’s en ferantwurdlikheden wurde beskreaun.’’

Dijkstra Draisma, twintig jaar geleden nog een bedrijf van het formaat Kimsma, investeerde fors in een gevelfabriek in Dokkum. Van Wijnen pakt het nu nog groter aan in Heerenveen. ,,Wy bin fansels gjin miljardenbedriuw’’, zegt Eelco Kimsma. De broers zien hun werk dan ook niet snel industrialiseren, al maakt de volgende generatie zich wel al op om straks het roer over te nemen.

Hun vaders zien nog genoeg kansen om op de vertrouwde voet verder te gaan. Daarbij mijdt het bedrijf risicovolle avonturen, Kimsma ontwikkelt bijvoorbeeld niet zelf nieuwbouwprojecten. ,,Der kinst miskien goed jild mei fertsjinje, mar it kin ek ferkeard gean’’, legt Eelco uit. Om breed te kunnen blijven opereren, koestert de onderneming ook nog altijd de kleinere particuliere klant. Wim: ,,In dakkapel of in útbou, niks is ús te lyts.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Economie
Bedrijven
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct