Hij oogt stram en traag, maar zijn beleid is dat allesbehalve. De Amerikaanse president Joe Biden heeft in de eerste honderd dagen van zijn regeerperiode, op 30 april is het zo ver, zijn visitekaartje klip en klaar afgegeven.

Zijn belangrijkste speerpunten zijn de aanpak van de coronacrisis en het klimaat. Onderwijl schuwt de opvolger van Donald Trump het niet om in internationaal verband klare taal te spreken. Zo erkende Biden afgelopen weekend de massamoord op de Armeniërs ruim een eeuw geleden, als genocide, tot groot ongenoegen van Turkije.

Zijn aanpak van de coronocrisis staat nu al te boek als succesvol. Door honderden miljarden dollars vrij te maken verloopt de productie en de distributie van de coronavaccins uitermate efficiënt waardoor niet 100 miljoen, zoals in eerste instantie was beoogd, maar al 200 miljoen Amerikanen zijn gevaccineerd. De coronasteunpakketten, die in de VS meer op de burger zijn gericht en minder op bedrijven, slaan aan en de verwachting is dan ook dat de Amerikaanse economie dit jaar sterker zal groeien dan de Europese terwijl de krimp van de Amerikaanse economie vorig jaar geringer was.

Bidens meest waardevolle en hoopgevende besluit is om weer toe te treden tot het Klimaatverdrag van Parijs. Het was een van zijn eerste daden na de inauguratie op 20 januari. Eind vorige week openbaarde de Democratische president zijn ambities op een door hem georganiseerde virtuele klimaattop met wereldleiders: in 2030 moet de Amerikaanse uitstoot van broeikasgassen ten opzichte van 2005 meer dan gehalveerd zijn. Dat is minder ambitieus dan Europa, dat wil halveren ten opzichte van 1990, maar twee maal ambitieuzer dan waarop destijds Barack Obama aanstuurde. Om over de inzet van Trump maar niet te spreken.

Het belang van de terugkeer van de Amerikanen aan de Klimaattafels is vele malen groter dan het simpele feit dat de Verenigde Staten een grote vervuiler zijn. Van grote meerwaarde is onder meer dat de VS veel meer dan Europa in de positie is om landen bij de les te houden of de les te lezen. En om desnoods via sancties klimaatmaatregelen af te dwingen. De terugkeer heeft verder waarschijnlijk als gevolg dat het klimaatbeleid in andere landen minder weerstand zal oproepen. In de afgelopen ‘Trumpjaren’ trapten klimaatsceptici regelmatig op de rem door te wijzen op het zinloze van de eigen klimaatmaatregelen als in de grootste economie ter wereld alles bij het oude blijft. Die troef heeft Biden ze nu uit handen genomen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Economie
Commentaar
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct