Wat ons trof in 2020: cabaret

Film over Freek de Jonge in de bioscoop ANP

Corona treft de culturele sector zwaar. Desondanks kende ook dit jaar zijn culturele hoogtepunten. Onze recensenten vertellen welke. Vandaag: cabaret.

1. De andere Oudejaars - Jan Beuving en Patrick Nederkoorn

Inventief, origineel, heftig en heel geestig. Maanden zaten Jan Beuving en Patrick Nederkoorn te broeden op ideeën. Tot ze bedachten dat over corona hier en daar al iets gezegd is. Het model van een traditionele conference wisselen ze overtuigend in voor De andere Oudejaars. Met briljante vondsten ontsluiten ze een traject naar ‘het einde der tijden, al is het een eind...’ Terwijl een dringend verbod op lachen niet te handhaven is, wijzen ze het meezingen van de zaal af. In plaats daarvan introduceren ze een cursus gebarentaal (bekend van de persco’s op tv). Een hilarisch programma met een lading, begeleid door Tom Dicke, piano.

2. Asociale afstand - Freek de Jonge

Hoeveel of hoe weinig publiek er ook zit, Freek de Jonge schept de sfeer van een vol Carré. Geen gestamel van begrip of excuses. Hij is fulltime verontwaardigd, en ontleent als analyserend cabaretier de extremen aan de hand van situaties die zich de laatste maanden voordoen als gevolg van wat ‘regeringsbeleid’ heet. Freek is de commentator en ook de briesende humorist in Asociale afstand. Het is allesbehalve een vluchtig gelegenheidsprogramma, het bevat conclusies, maar ook absurde theatrale vondsten op een handig in elkaar geknutseld podium. Sterk van expressie en mimiek, barstend van de verhalen, onder de restrictie dat ‘het weer kan...’

3. Todesangstschrei - Rundfunk

Tom van Kalmthout en Yannick van de Velde zijn van het televisiescherm met succes de zalen ingerold als Rundfunk. Een nieuwe lichting, een nieuwe stijl van cabaret maken. Niets ontziend? Het is rauw en drastisch, maar in een authentiek signalement niet verbitterd. Todesangstschrei, hun tweede theaterprogramma, staat als een huis. Een beetje ongemakkelijk misschien, en lekker incorrect. Dat is hun kracht, naast het feit dat ze een neusje hebben geïnstalleerd voor bandeloze vondsten en bizarre effecten. Vijf kwartier met gestrekt been...

Tip

Dwars, strak, hartverscheurend en verpletterend introduceerde bedenker Alex Klaasen voorjaar 2018 het ensemble Showponies. Ongegeneerd uitbundig, met als dekmantel het begrip Revue. Het werd een merk dat om een vervolg vroeg. Showponies II kwam in maart vorig jaar. Muzikaal en vocaal opnieuw verraderlijk knap. Een klap voor je muil. Niettemin barstend van humor, subtiel en dan weer verstillend, met een soort musical als groteske parodie. Tot nu toe gedwarsboomd door Covid 19, rekenen we op de beloofde reprise. Uiteraard onder voorbehoud...

JACQUES J. D’ANCONA

Je kunt deze onderwerpen volgen
Theater en musical
Terugblik 2020