In zo’n veertig lege theaters in Nederland wordt zaterdag een jaar na de lockdown door acteurs de voorstelling Wit konijn rood konijn gespeeld.

Ook in Friesland gaan acteurs de planken op om de kracht van theater te onderstrepen. De voorstellingen worden live gestreamd en zijn gratis. ,,Gjin idee wat at ik ferwachtsje moat, mar ik fyn it wol hielendal te gek dat ik wer spylje kin”, zegt acteur Romke Gabe Draaijer, die het podium van de Koornbeurs in Franeker alleen tot zijn beschikking heeft.

Stappen acteurs normaliter na zo’n zes weken repeteren het toneel op, voor Wit konijn rood konijn valt er niets te leren. Om 20.00 uur krijgen acteurs op het podium een verzegelde envelop aangereikt met daarin de door de Iraanse schrijver Nassim Soleimanpour (1981) geschreven tekst. Het is een monoloog van ongeveer een uur die de acteur meteen moet spelen.

,,Ast dy envelop iepene hast, dan begjint it dus fuortendaliks. It is alles in ien: lêze, repetere, premjêre en dernjêre”, weet Draaijer. Maar meer heeft hij niet over Wit konijn rood konijn opgezocht. ,,Dat woe ik net, ik lit it oer mei hinne komme.” Het is de eerste keer dat hij zo’n lange monoloog op toneel houdt. ,,Mar fuck it, we gean der foar.”

Beperkingen in eigen voordeel ombuigen

Soleimanpour schreef de tekst in 2010. Hij mocht als dienstplichtweigeraar destijds zijn land niet verlaten. Het stuk gaat onder meer over hoe je beperkingen in je eigen voordeel kunt ombuigen. Hij zond het werk de wereld in. De schrijver mocht dan wel zijn land niet uit, zijn toneelstukken konden dat wel.

Wit konijn rood konijn ging in 2011 in première en is omarmd door de internationale theaterwereld. Morgen wordt het in nog dertig landen opgevoerd. In Nederland buigen zich onder meer acteur Pierre Bokma en cabaretier Pieter Derks over de tekst.

Actrice Marjolein Ley is door De Lawei in Drachten benaderd om de voorstelling te spelen. ,,Ik vind het idee dat er ter plekke iets ontstaat heel mooi. Zenuwachtig? Nee. Spannend? Ja.” Ley neemt haar moeder mee naar Drachten. ,,Ze zeiden dat ik iemand mee moest nemen die ‘een handeling’ moet doen. Meer weet ik ook niet.”

'Ik vind het idee dat er ter plekke iets ontstaat heel mooi'

De actrice heeft, evenals Draaijer, vooral veel zin om in het theater te zijn. De laatste keer dat ze in een schouwburg op het podium stond, was in 2019 in Karlsson fan it dak in De Harmonie. ,,De houten vloer, de ruimte, de geur en de stilte in een lege zaal. Ik mis het.”

Hoewel ze het afgelopen jaar aan diverse projecten heeft gewerkt, is ze zich wel gaan afvragen na vijftien jaar op de planken: ,,Is het relevant wat je doet?” Ze heeft er nog geen antwoord op gevonden. ,,Theater was voor mij een unieke plek, waar je heel misschien de wereld een klein beetje kunt veranderen. Mensen missen het theater, zeggen ze. Maar ze missen ook de horeca. Ik weet het dus even niet meer.’’

Geen spoilers

In Friesland wordt het stuk ook gespeeld door Theun Plantinga (Theater Sneek) en Joop Wittermans, Brecht Wassenaar en Tamara Schoppert (alle drie op een podium in De Harmonie in Leeuwarden).

Een acteur die de monoloog eenmaal heeft gespeeld, mag dat daarna nooit meer doen. En spelers en toeschouwers worden met klem gevraagd om na afloop geen spoilers naar buiten te brengen. Tot nog toe is dat aardig gelukt.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Theater en musical
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct