Wat ons trof in 2020: Nederlandstalige popmuziek

Spinvis.

Corona treft de culturele sector zwaar. Desondanks kende ook dit jaar zijn culturele hoogtepunten. Onze recensenten vertellen welke. Vandaag: Nederlandstalige popmuziek.

1. 7.6.9.6. – Spinvis

Het was een prima jaar voor de Nederlandstalige popmuziek, waarbij Bitterzoet van Eefje de Visser vaak als hoogtepunt wordt genoemd. In dit lijstje ontbreekt ze, net als alle succesvolle rappers. Dat is een kwestie van smaak. Want er is niemand die de melancholie zo teder en poëtisch bezingt als Spinvis, met het weergaloze liedje Scherven van jou als een nieuwe parel in de kroon.

2. Hoogriet – De Kift

Melancholie is ook het handelsmerk van De Kift. De band uit de Zaanstreek verklankt het niet alleen teer en fluisterend, maar ook scherp en schurend. De weemoed knerst en knispert op Hoogriet tussen knetterend koper en wordt vergezeld van uitzinnig feestgedruis en hoekige fanfarepunk. Niet eerder leverde De Kift zo’n gevarieerd en toch hecht album af.

3. Sowieso – Daniël Lohues

Eindelijk heeft hij dan de Culturele Prijs van Drenthe ontvangen. Het werd tijd, want het is al eerder geconstateerd: slechte liedjes schrijven kan Lohues niet. Het intieme Sowieso is dan misschien niet zijn beste album (dat is Aosem, vind ik), maar als singer-songwriter staat hij op eenzame hoogte. Geen liedje dit jaar in de auto zo vaak meegebruld als Mag ’t toch wel hopen.

Tip

Misschien verschijnt in 2021 eindelijk het derde album van De Meisjes. Volgens de website van Auke Hulst zou Scheepsrecht ‘eind 2019 het ruime sop kiezen’, maar het album is nog niet aan de einder opgedoemd.

JOB VAN SCHAIK