Nanna. FOTO CHARLOTTA DE MIRANDA

Microfoons in condooms voor muziek onder water

Nanna. FOTO CHARLOTTA DE MIRANDA

Het concept is niet zonder risico: muziek maken onder water. Dat bleek uit het lot dat Aquasonic vorig jaar onderging. Toen werd deze voorstelling in Leeuwarden afgeblazen, wegens gezondheidsredenen. Een van de vijf uitvoerenden kon en mocht daarom niet te lang onder water, in zo’n glazen bak verkeren.

Wellicht heeft de dokter gezonde zeelucht voorgeschreven, want nu doet de Deense groep Between Music alsnog Leeuwarden aan. Daar komt dus een hoeveelheid water aan te pas met een gewicht van een ton. Vijf glazen bakken gevuld met water, vijf aquaria dus, waarin evenzovele muzikanten hun ding doen.

Dat lijkt een trucje en eerlijk gezegd: dat is het ook een beetje. Maar het is wel een trucje dat hout snijdt. Net even meer dan vijf performers van wie je om de paar minuten het hoofd boven water ziet komen, happend naar adem – wel een dramatisch effect.

Goed, we zien muzikanten onder water in de weer met instrumenten als viool, exotisch ogend slagwerk en, let op, een rotacorda: een langwerpig, zelf ontwikkeld instrument op basis van de aloude draailier, met een sonoor zingend en zoemend geluid. De vijfde muzikante, maar eigenlijk de eerste, is zangeres Laila Skovmand, initiatiefneemster van dit project. Daar gingen, vertelde ze afgedroogd en wel in het nagesprek, jaren van experimenteren aan vooraf. Eerst gewoon thuis in de keuken, de microfoons tegen het water beschermd met condooms.

Gorgelende zangpartij

Skovmand neemt het voortouw met een gorgelende zangpartij in een kom vol water, voor ze haar aquarium induikt. Dan duiken er amorfe klanken op uit die waterbakken. Dat water, is dat toch dat trucje of maakt het uit? Op het spoor gezet door Skovmands gorgelgeluiden ga je letten op de verschillen, de nuances die verraden dat de geluidsgolven door water hebben moeten reizen.

En ja, je hoort het: de timbres die toch anders zijn, omfloerster, vooral bij de slagwerksectie. De speeltechnieken, aangepast aan de grotere weerstand van dat water. Associaties tuimelen over elkaar heen, en dat gaat verder dan Händels Water Music of The Beach Boys. Mij schiet Ocean Of Sound te binnen, het boek met bijbehorende dubbele compilatie-cd waarin/waarop muzikant-schrijver David Toop verschillende genres verbindt in een vloeiend, stromend geheel.

Zulk soort muziek maakt Between Music: amorf, in golven over de luisteraar gespoeld. En het levert prachtig uitgelichte plaatjes op, want ook daar is water goed voor. Vingers wrijven langs de binnenkant van die glazen bakken en we horen dolfijnen. Glazen cilinders vooraan op het podium brengen gorgelende klanken voort, en als blijkt dat die via slangetjes worden aangeblazen door die mensen in die bakken water, ben je toch even prettig geschokt.

Op het laatst neemt dat water de overhand in de vorm van een kunstmatige regenbui met doeltreffende belichting (denk Rain Down On Me van Kane). Het draait dus echt om water in deze, in overdrachtelijke zin, verre van waterige show.

Gebeurtenis : Aquasonic , door de Deense groep Between Music Gezien: 19/11, Harmonie Leeuwarden Publiek : 300 Nog te zien: woensdag zelfde zaal, 15.00 uur en 20.30 uur

menu