Een jochie van 8 jaar was gitarist Julian Lage nog maar toen in 1996 al een documentaire aan hem werd gewijd: Steppin into the limelight . Maar zo heel fel schenen die schijnwerpers later niet.

Het voormalige wonderkind mag zich als volwassene verheugen in de waardering van collega-jazzmuzikanten, maar doet buiten die kring weinig bellen rinkelen. Zijn twaalfde album, Squint , brengt daar mogelijk verandering in. Niet dat daarop een radicaal nieuwe muzikale weg wordt ingeslagen, maar het verschijnt wel op Blue Note, nog altijd ’s werelds bekendste jazzlabel.

Stevige, nogal bluesy tone

Julian Lage klinkt als jazzgitarist anders dan de meeste van zijn vakgenoten. Dat zal voor een belangrijk deel komen doordat hij niet op zo’n dikke, semi-akoestische jazzbak speelt, maar op een solid-bodygitaar. Het leidt tot een stevige, nogal bluesy toon. Evengoed is zijn spel vaak elegant en op een mooie manier kabbelend. Squint opent heel klassiek met een etude.

Behalve van geïmproviseerde muziek houdt Lage ook veel van het singer-songwritersgenre. Heel ver weg van het ‘liedje’ gaat hij nooit, maar zijn muziek bevat genoeg onverwachte elementen om dat wel spannend te houden. Een fijn nummer op Squint is Twilight Surfer , waarin hij rockabilly en jazz laat samenvloeien.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct