Vocal Roses, rustig thuis. Van links naar rechts Johanna van der Veen, Irma Bokma en Sita Postma.

Een hart onder de riem voor de horeca met een lied en videoclip

Vocal Roses, rustig thuis. Van links naar rechts Johanna van der Veen, Irma Bokma en Sita Postma. FOTO DJURA SCHRA

Ondernemers in de horeca hebben voor het eerst perspectief op betere tijden, maar ze zijn er nog niet. Het Gaasterlandse trio Vocal Roses maakte een liedje plus clip om de horeca een hart onder de riem te steken.

‘Ik wol werom nei de Swaen /Dat ha we Dûbel en Dwars fertsjinne / It Klinkt as Nostalgie / Dat de Jimbar iepen wie / Werom nei de Foeke, nei Spoorzicht of Club S / Ik mis de moaie feestjes, de barman, de DJ en de rest’.

De kenner van de horeca in de zuidwesthoek van deze provincie ziet in die regels, het refrein van het liedje Ik wol werom , verschillende namen van uitgaansgelegenheden langskomen. Kroegen en clubs die nu ook dicht zijn, onbereikbaar voor de zielen die na bijna acht weken coronagerelateerde lockdown snakken naar vertier.

Of zoals Vocal Roses in het openingscouplet zingen: ‘Wat moat ik no mei dy muntsjes yn myn hûs / Sels myn kroechfyts stiet op Marktplaats en dy reitsje ik mar net kwyt /Wat moat ik no mei myn hakken yn ’e kast / myn maskara droeget út en myn klean bin’ út ’e tiid.’

Hart onder de riem met lied

Irma Bokma, zus Sita Postma (ze is pas getrouwd) en Johanna van der Veen, alledrie oorspronkelijk uit Oudemirdum, besloten de horeca een hart onder de riem te steken met een even vrolijk als weemoedig lied, plus bijbehorende videoclip.

Irma kwam aanzetten met het refrein. ,,De muzyk komt eins altyd fan har”, zegt zus Sita, ,,dy hat dochs it measte Pruiksmabloed tink ik.” De musicerende broers Hoite en Sytze Pruiksma zijn ooms. Op het nummer in kwestie wordt meegespeeld door Tommy Hemminga en de broers Jorrit en Rinse Pruiksma, ook broers maar weer geen familie. Drummer Jorrit is de aanstaande van Johanna.

Vervolgens kwam Johanna met een stel ideeën voor de coupletten, en toen Sita de groepsapp nog een keer opende, en daar zo’n 40 appjes over het liedje in wording aantrof, was het eigenlijk al klaar. Er werd meteen een videclip bij bedacht, waarbij de kroegen in kwestie ook een bijdrage leverden. Die stuurden filmpjes in van hoe het er nu in hun panden aan toe gaat, maar wel met een luchtige, om niet te zeggen melige ondertoon.

Dat werd aangevuld met dito beelden van de dames thuis, bij Johanna in Balk: puzzelen met onbruikbare munten, zelf maar aan het deejayen geslagen, kratten bier en flessen sterke drank legen. Hilarisch: een poging tot schuimkraag op een glas water, om het gemis aan horecajolijt enigszins draaglijk te maken.

Leegrakende kratten

Die beelden werden geschoten door Djûra Schra, tot een jaar of vijf geleden zelf in Vocal Roses. Vervolgens monteerde Nynke Scheltema de beelden aan elkaar. Die beelden van snel leegrakende kratten zijn niet helemaal authentiek, verklapt Sita. ,,As’t goed sjochst, merkst dat de klok hieltyd fiif minuten ferspringt. Sa mâl kinne wy net iens.”

Wat niet wegneemt dat een ouder nummer van Vocal Roses de stoere titel In echte frou drinkt bier draagt. En die liefde voor de horecacultuur is ook authentiek, ,,wy giene eartiids wol faker te stappen.” Aan de andere kant: de groep zingt ook wel bij kerkdiensten, sterker, zo is men ooit begonnen. ,,Net sasear kristlike lieten, mar ferskes dy’t by it thema pasje”, zeggen ze, ,,oer it libben.”

Denk dus niet dat ze op het verkeerde pad zijn geraakt. Men werkt aan een ep, ,,en dêr steane ek ferskes op dy’t net oer drank geane.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct