Dit is wat Friese fans meemaakten in 60 jaar Golden Earring

Golden earring.

Golden Earring zal niet meer spelen. De ziekte van gitarist George Kooymans, ALS, maakt dat onmogelijk. Maar de groep leeft nog erg, ook in Friesland. Onze oproep om herinneringen aan Golden Earring leverde een stortvloed van reacties op, wat uitliep op dit verhaal . Hieronder een bloemlezing uit de reacties.

Hippo Rockbeurs

Het is 1979, zaterdag 26 mei: Golden Earring treedt op in de Beurs in Leeuwarden. Hé, daar speelt de band een nieuw nummer: Weekend Love. Gitarist George Kooymans zingt de leadvocalen, zoals altijd vol overgave. Natuurlijk heeft hij ook aan deze song meegeschreven. Dit is de kersverse Earring-single, dan net door Veronica gebombardeerd tot alarmschijf. Een week later, op 2 juni, betreedt Weekend Love de Top 40 (plek 33) om er pas na 13 weken uit te verdwijnen. De derde plaats (drie weken lang) is de hoogste notering.

Golden Earring verzorgt het vijfde van de tien concerten die het plaatselijke jongerencentrum Hippo tussen 14 april en 28 juli 1979 houdt in het Beursgebouw aan de Wirdumerdijk. De benedenzaal van dit dan leegstaande rijksmonument is door Hippo-vrijwilligers omgetoverd tot een prachtige poptempel en vervolgens Hippo Rockbeurs gedoopt. De Hagenaars trekken er liefst 1500 bezoekers. Alleen Herman Brood is goed voor meer publiek, maar die heeft daar een extra (nacht)concert voor nodig.

De Leeuwarder band Deuce (met bassist-zanger Melvin van Eldik) staat in het voorprogramma, net als de New Adventures, dan vaste support act van de Earring. Blijkbaar is dat bij Hippo niet meteen bekend, want de naam van deze Groningse groep ontbreekt op het door Piter Andringa ontworpen affiche. Of ik, als lid van Hippo’s muziekwerkgroep belast met de perspubliciteit, de New Adventures wel heb vermeld in m’n wervingsberichten weet ik zo niet meer. Wel dat ik een recensie van dit concert heb geschreven voor het Friesch Dagblad. Kennelijk zag men mijn betrokkenheid bij de organisatie daar niet als een bezwaar en zelf zat ik er ook niet echt mee.

Peter Bruinsma

Avondklok

Ik denk dat ik een jaar of 15 was, om en nabij 1970. Ik ging wel eens uit met mijn zus of met een vriendin. Op een gegeven moment kwam de Golden Earring optreden in een kroeg te Leeuwarden. In mijn herinnering was dat het TJOK.

Zo ging ik dan met een vriendin op naar het TJOK en natuurlijk moest ik weer op tijd thuis zijn. Normaal was het om 22.00 uur maar bij uitzondering mocht ik om 23.00 uur naar huis. Dus ik met mijn vriendin op naar het optreden van deze fantastische band en tegen elf uur dacht ik zo van... hoezo naar huis? Dat dacht ik niet, en dus: niet naar huis, maar doorgaan met de fantastische beleving aldaar.

Totdat mijn naam werd omgeroepen. ,,Gea, wil Gea wel als de sodemieter naar de uitgang komen?! Daar staat een meneer te wachten.” Ik schrik en ga naar de uitgang en wie staat daar? Mijn pa. Wat heb ik me geschaamd, en ik mocht een tijd niet meer uit. Sneu voor mij, maar wat heb ik een prachtige avond gehad.

Gea van Seijst

loading

Strik

Yn de jierren sechtich spilen (doe noch) The Golden Earrings hast elke Sneekweek yn in grutte tinte op it feemerkterrein yn Snits. It sil yn 1967 of 1968 west hawwe, dat ik, mei in pear oaren, mei de jonges fan The Golden Earrings nei ôfrin fan harren konsert de stêd ynluts en dat wy by de Ludabar telâne kamen.

Foar de doar krigen wy te hearren, dat wy net wolkom wiene, om’t wy gjin strik foar hiene! The Golden Earrings of net, wy kamen der net yn. Wer’t wy doe bedarre binne wit ik net mear, mar it ferhaal fan de strik is my altyd bybleaun.

Jierren letter, ik tink yn 1987, hie Golden Earring spile yn Park Heremastate op ‘e Jouwer en sy brochten de nacht troch yn d’ Oude Herbergh yn Terherne. Organisator Bauke Algra hie foar harren in boattocht regele op de rûnfeartboat Redbad fan Simon Riemersma, der’t ik sa no en dan efter de bar stie. Ek dy dei. Sy koene my noch en herinneren har ek it ferhaal fan de Ludabar en de strik. Wy hawwe der noch smaaklik om lake en hiene in tige noflike dei op it wetter.

Auke Bijlsma

Curaçao

Mijn eerste elpee Together van de Golden Earring kocht ik bij van den Akker op de Nieuwstad in Leeuwarden. Naar live optredens gaan was er voor mij toen nog niet bij, was 17 jaar en ik had geen rijbewijs.

Jaren later. Op Curaçao, bij Mambo Beach aan de bar waar onze zoon destijds werkte, kwamen we Barry Hay tegen die net zijn radioprogramma voor Delphin radio afgerond had. Een klein praatje gemaakt, mijn dag kon niet meer stuk. Later die week was er in Willemstad een concert van Barry Hay met de Clarks. Ik ben er niet geweest, hoe stom kun je zijn.

Jaloers was ik wel toen zoon en vriendin terug van Curaçao kwamen met foto’s waar ze samen met Barry Hay op stonden. al is dat later helemaal goed gekomen. Een grote verrassing en het hoogtepunt voor mij was een videoboodschap van Barry Hay op mijn zestigste verjaardag. Vanuit het zonnige Curaçao, bij ondergaande zon heeft hij mij gefeliciteerd en happy birthday toegezongen.

Het jaar daarna heb ik op Curaçao nog een ontmoeting gehad met Barry in de sportschool van het Hilton hotel. De lang gewenste foto kon worden gemaakt. Je moet soms een beetje geluk hebben, de eigenaar van het huis dat wij huurden was de buurvrouw van Barry en zij regelde deze ontmoeting.

Jelle Keizer

loading
 

Krak

Eigenlijk loopt Golden Earring vanaf mijn 16e als een rode muzikale draad door mijn leven. In 1981 zag ik ze voor het eerst spelen in Lindenoord Wolvega en ik was direct verkocht. Vele concerten van deze band zouden nog volgen, meer dan honderd.

Een heel bijzonder concert voor mij was hun optreden tijdens de feestweek in Burgum, waar ik tot 1991 gewoond heb. Altijd hoopte ik dat ze ook daar eens op het programma zouden staan, zodat ik er eens lopend naar toe kon gaan. En dan komen ze op het moment dat ik net verhuisd ben naar Leeuwarden.

Kaartje uiteraard al ver van tevoren aangeschaft, want natuurlijk moest ik er heen. Maar voordat het zover was ging ik een weekje parachutespringen op Ameland. Op zondag de eerste sprong en dat ging alles behalve goed. Bij de landing hoorde ik een luide krak: mijn kuitbeen dat brak. Shit, daar gaat de Earring in Burgum, dacht ik.

Een operatie volgde, plaatje en wat schroeven erin, zooitje hechtingen en lopen op krukken. Dat was op een bovenverdieping in Leeuwarden natuurlijk niet echt handig, dus trok ik vanuit het Bonifatius-ziekenhuis tijdelijk weer bij mijn moeder te Burgum in.

De dag van het concert kwam steeds dichterbij en het begon al steeds meer te kriebelen bij mij, want het kon toch niet dat zo’n grote Earring-fan het concert van zijn favoriete band zo dichtbij moest missen door zoiets belachelijks als een beenbreuk? Nee, natuurlijk kon dat niet. Dus tegen alle goed bedoelde adviezen in krukte ik op de bewuste avond richting feesttent.

Het stuk krukken naar De Markt had de enkel al aardig doen opzwellen, maar met een paar biertjes voelde je daar niks meer van. Ik mocht op het hek zitten bij de geluidstechnicus, en omdat ikzelf moeilijk wat te drinken kon halen, werd dit door mijn vrienden gedaan. Kortom: topavond!

Totdat ik van het hek kwam, wat niet helemaal goed ging. Ik kwam op mijn gebroken been terecht, wat niet echt prettig aanvoelde. Maar op zich ging het ook wel weer. Alleen dachten een aantal hechtingen daar heel anders over, want die hadden de klap minder goed weerstaan. Gevolg was dat het allemaal aardig was gaan bloeden en het dus hoog tijd werd om naar huis te gaan, want verder nog even naborrelen was er niet meer bij.

Gelukkig viel de schade de volgende dag, nadat alles weer was schoongemaakt, ook allemaal wel weer wat mee. Het belangrijkste was dat ik Golden Earring toch in Burgum had kunnen zien, daar ging het om. En mijn enkel, ach, die zit er ook nog steeds aan, dus bleek achteraf dat dit allemaal makkelijk kon.

Peter Boersen

Dikke jas

Wij hebben ongeveer 130 keer een concert van de Earring bezocht. Altijd een belevenis. Het mooiste concert was dat in Kollumerzwaag, de mannen hadden vakantie gehad en hadden er zin in. Dat resulteerde in een geweldig optreden, en twee keer een toegift, nooit weer meegemaakt.

We zagen ze ook een keer in Sint Nicolaasga, In de plaatselijke manege. Het was er verschrikkelijk koud. Je zou zeggen: een hal vol mensen, dan zou het warmer moeten worden. Maar het werd alleen maar kouder in dat tochthok. Zanger Barry Hay, die immers op een tropisch eiland woont, kreeg een dikke jas aangereikt, hij had het ook steenkoud.

Nu is het dus over en uit, door de akelige ziekte die George treft

Hun muziek leeft voort, voor altijd.

H P Poelsma

loading

Te laat

Ergens in de jaren eind zestig zouden de Earrings optreden in Gorredijk. Bardancing De Kuper had de band uitgenodigd. Helaas kwamen de heren te laat aan. Tijdens de opbouw van instrumenten en toebehoren werd de band verzocht het pand te verlaten. Grote paniek bij zowel publiek als, vooral, de muzikanten. Mijn vrienden en ik hebben nog met de band over dit incident gesproken en getracht de eigenaar op andere gedachten te brengen. Helaas, zonder resultaat.

Henk de Leeuw

Trui

Myn freon fan doe, binnenfaartskipper Onne, en ik wiene yn 2017 krek yn Lemmer oankaam mei syn drûchladingskip de Krigel. It wie it festival Glemmer Beach, en de Golden Earring soe spylje yn in grutte tinte op it strân. It wie al hast dien, mar omdat wy beide fans binne woene wy graach it lêste stikje sjen. We sochten in bankje oan ‘e Industrieweg en koene op ús teannen hieltyd in hiel lyts stikje George en Barry sjen, tusken de kieren fan ‘e konserttinte troch.

Ek al wiene wy der net by, we wiene der dochs in bytsje by, en tochten werom oan de kearen dat we elts in Golden Earring konsert belibbe hiene. Onne yn Manege de Oorsprong fan Sint Nyk bygelyks, en ik sels in ûnbegripelyk sitkonsert yn ‘e Aegonseal fan ‘e Harmonie yn Ljouwert, beide yn 2007. Dizze wike romme ik myn kast op (gjin grap) en fûn Onnes Golden Earring-trui dy’t ik ferjitten wie werom te jaan.

Marinthe de Hek

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek