Ewout Genemans (35) trekt al ruim vijftien jaar zijn eigen spoor doorde televisiewereld. Van tieneridool in de serie Zoop naar producent van reality ‘om taboes te doorbreken’ tot een bij de politie gerespecteerd tv-maker. „Ik kan nu pas genieten.”

Het gesprek, bij productiemaatschappij Fremantle, wordt binnen 10 minuten onderbroken door een medewerker die zijn hoofd om de hoek steekt: „De grootste drugsvangst ooit. In Maastricht. Heb je tijd?”

Het onderscheppen van, wat later blijkt, 250 kilo cocaïne tussen rozen op de luchthaven in Limburg moet Genemans’ verslaggevershart sneller doen kloppen. Maar het gezicht van politieprogramma’s als Bureau 040 en deskundige bij Crime Desk maakt, na kort overleg, netjes het interview af voor hij in zijn auto springt.

Op zijn 17de brak hij door als Bastiaan in de waanzinnig populaire jeugdserie Zoop: fans vergaapten zich aan zijn babyfoto’s in de Hitkrant. Naar eigen zeggen miste hij ‘Pierre Bokma-achtig talent’: presenteren bleek hem veel beter te liggen. Net als produceren: met zijn Zoop-maatje Jon Karthaus begon hij in 2009 de productiemaatschappij No Pictures Please, een knipoog naar hun tijd als meisjesmagneten.

Dat is inmiddels overgenomen door Fremantle, waar Genemans sinds twee jaar als creative lead verantwoordelijk is voor het bedenken en uitvoeren van tv-formats. Zijn eigen programma’s worden hier geproduceerd, hij pitcht ideeën bij afnemers van NTR tot Talpa. Daarnaast heeft hij een contract bij RTL als presentator, zo is hij vanaf 2 maart te zien met een nieuw seizoen Verslaafd.

Is het niet ingewikkeld om als RTL-gezicht met bijvoorbeeld John de Mol om tafel te zitten als je een idee hebt voor SBS6?

„Nee hoor, dat kan allemaal los naast elkaar bestaan. Al ligt mijn focus vooral op VOD, video on demand. Netflix, Videoland, Amazon en Disney: dat zijn de nieuwe klanten. Heel leuk, omdat het een andere manier van denken vraagt.”

Wat maakt het zo anders ?

„Het kan dat je naar bijvoorbeeld RTL 4 zapt en denkt: oh interessant, ik blijf hangen. Als je tussen het enorme aanbod van Netflix ergens op klikt, moet het je in de eerste 20 seconden zodanig grijpen dat je besluit om het helemaal uit te kijken. Het gaat nog verder: velen hebben al een Netflix-account, maar de nieuwe streamingdiensten vragen om aanlokkelijke content waarvoor mensen speciaal een abonnement op hen zullen nemen.’’

,,Door al die concurrentie er is ook veel veranderd bij de reguliere tv. De tijd van ‘We hebben een aardig idee en het past bij die zender, is dat wat? Nou waarom niet, laten we het proberen’ is voorbij. De lat ligt ook daar veel hoger. Is het uniek genoeg? Zo niet, dan wil je er verder geen tijd meer aan verspillen.”

Dus het vak van tv-maker is moeilijker dan ooit.

„Ja, omdat de concurrentie zo groot is en de consument veel verwender. En dat is leuk en goed, vind ik.”

Als producent maakte Genemans een vliegende start met Fans. Daarna volgden spraakmakende programma’s als Passie in de polder (waarin amateurs hun eigen pornofilm maakten) en Ik heb het nog nooit gedaan (over maagden op leeftijd).

Kijk je hier met trots op terug?

„Het paste in die tijd: scherpe reality die een beetje tegen het randje aan zat. Dat soort series deden het op RTL 5, waar ook Oh oh Cherso werd uitgezonden, heel goed.”

Ben je ooit het randje overgegaan, vind je?

„Ik kan daar geen specifiek voorbeeld van geven. Feit is dat tv-makers in het algemeen dergelijke televisie nu niet meer zouden maken. Tijdens Fans (waarin mensen met een obsessie voor artiesten als Thomas Berge werden gevolgd, red.) waren sociale media nog niet zo groot. Die fans deden best heftige dingen, maar werden daar hooguit bij de bakker op aangesproken. Later kwam online zelfs op de leukste scènes van kersverse vaders in Van luizenleven naar luiers al commentaar dat niet fijn meer was.’’

,,Om hen te beschermen hebben we protocollen opgesteld: is het een goed idee als deze persoon op tv komt? Leggen we goed uit wat de gevolgen kunnen zijn? Die ontwikkeling is door het hele tv-landschap doorgezet, ook bij bijvoorbeeld hulp-televisie. Maar nee, ik heb nergens spijt van. We stopten volwassenen die nog maagd waren, niet op een eiland of in een villa met twintig camera’s. Wat wij deden was niks of minder dan het volgen van die mensen in hun zoektocht naar liefde.”

loading

Is je documentaire De zaak Nicky Verstappen: Achter de schermen bij het politieonderzoek, waarbij je drie jaar meeliep met het rechercheteam dat uiteindelijk Jos B. arresteerde, ‘echt Genemans’ van nu?

„Ja, hoewel ik op mijn 14de thuis in Voorburg al bij het politiebureau vroeg of ik een dienst mocht filmen. Toen agenten uit Amerika op werkbezoek kwamen, maakte ik daar een promotiefilmpje van dat ik hun verkocht. Dus het zat er al vroeg in.”

Volgens John van den Heuvel, je collega bij Crime desk, lig je heel goed bij de politie. Hoe komt dat?

„Ik heb heel veel respect voor de politie, dus het voelt heel natuurlijk om ook op beeld het interessant te vinden wat ze doen. Iedere idioot kan op straat met een telefoon beelden maken. De politie heeft weinig gelegenheid om de andere kant te laten zien. Ik kom graag voor ze op, want ik krijg vaak de mooie kanten van het politiewerk te zien.”

Dan moet je niet blij zijn geworden van de beelden van relschoppers tijdens de coronademonstraties.

„Ik kan me inderdaad goed voorstellen hoe dat voor de agenten moet zijn geweest. Wijkagent Maritio, bekend van Bureau 040, heeft ook op tv verteld, dat er een mens achter het uniform zit, vaak met een vrouw of man en kinderen thuis. En over de pijn op het moment dat de relschoppers de stad vernielen, winkels plunderen en de confrontatie met zijn collega’s van de ME zochten.”

Was een baan bij de politie een mooi plan B voor je geweest als het in de media niet was gelukt?

„Misschien wel. Ook dan heb je met veel verschillende mensen te maken en kom je in spannende situaties. Als tv-maker maak je een programma dat het publiek hopelijk interessant en leuk vindt, maar als agent kun je echt het verschil maken.”

Bij de start van No Pictures Please werd je vergeleken met Reinout Oerlemans: soapie wordt tv-producent. Alleen heb jij die mansion in de heuvels van Hollywood nog niet...

„Ik doe heel veel in Nederland, en dat is ook nooit mijn grote droom geweest. Ik vind het bijzonder wat hij allemaal voor elkaar heeft gekregen, zowel als presentator als producent heeft hij iets heel moois neergezet.”

loading

Je postte onlangs een foto van een van de eerste scènes van Zoop, met onder meer Nicolette van Dam en Patrick Martens. Was je in een sentimentele bui?

„Het blijft een bijzondere tijd, met een groep heel leuke mensen die voor corona een paar keer per jaar bij elkaar kwamen. Zoop, daar begon het voor iedereen eigenlijk. Wij woonden met zijn allen in een soort hotel. Overdag waren de opnamen en ’s avonds bestelden we pizza’s en deden leuke dingen. Ja, we zijn volwassen geworden met elkaar. En snel ook, want er werd wel wat van ons verwacht. De aandacht was soms confronterend. Als je je ontwikkelt en dan zo in de schijnwerpers staat, is dat lastiger dan als je in Amsterdam woont en studentenfeestjes afgaat. Dan kun je een beetje lanterfanten. Maar ik had het zeker niet anders gewild.”

Is het nog goed gekomen tussen jou en Mies Bouwman? Ze riep tijdens de live-uitzending van het Televizier Ring Gala in 2011: ‘Ewout, wie is dat nou weer?’ toen naar jou werd overgeschakeld.

„Jazeker! Ze heeft me later een brief gestuurd en die staat ingelijst bij mij thuis. Ze legde uit dat ze me even niet kon plaatsen. Toen kon ik wel door de grond zakken, maar het is een onvergetelijk moment geworden. Het is niet netjes om te vertellen wat ze precies schreef, maar het was iets heel liefs.”

Er was regelmatig rumoer rondom je reportages, bijvoorbeeld over die Thaise kliniek waar mensen zich van geslacht lieten veranderen en met een zakje naar buiten kwamen of over personen die het seksueel opwindend vinden om als een paard hooi te grazen. Wat vonden je ouders daar van?

„Ik heb altijd geprobeerd taboes te doorbreken, misschien waren we met sommigen dingen wat te vroeg. Maar ik registreerde gewoon wat er gebeurde: die meneer ging echt naar Thailand om een mevrouw te worden. Mijn ouders keken naar alles, nog steeds trouwens. Natuurlijk vonden ze het soms spannend. Het Junior Songfestival, daar kun je als ouders een leuk uitje van maken naar de studio, als je zoon het presenteert. Die grazende mensen, dat was een ander verhaal. Al stond ik er zelf niet tussen, daar in dat weiland. ”

Straks ben je weer te zien met Verslaafd, dat je overnam van RTL-programmadirecteur Peter van der Vorst. Hij gaf onlangs aan dat de kijker in deze tijden meer behoefte heeft aan vrolijk amusement. Botst dat niet?

„Verslaving ligt juist nu op de loer, denk aan alcohol. Mensen zitten thuis, sommigen alleen. Je kunt de deur niet uit. Dan is snel de gedachte: ik schenk maar weer een glas wijn in. Ja, Verslaafd is zware kost, maar omdat het herkenbaar is denk ik dat er toch veel mensen graag naar kijken.”

Is werkverslaafd al een officiële verslaving? En heb jij daar niet een beetje last van? Je vrienden bellen je toch op zaterdagavond niet meer omdat je toch nooit tijd hebt?

„Ha, nee hoor. Er zijn tijden geweest waarin ik alleen maar bezig was het met volgende programma en niet van het moment zelf kon genieten. Maar sinds zo’n twee jaar besef ik ook als ik ergens iets bijzonders sta te draaien: dit is best wel gaaf. En ja, ik heb zeker een privéleven inmiddels. Vrienden nodigen me weer gewoon uit. Al begin ik binnenkort met Bureau Hofstad, waarin ik mee loop met de Haagse politie. Dat betekent dat ik het komende half jaar alle weekeinden op pad ben.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Media
Interview
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct