Atze Hoogeveen en Dieuwke Bosch dragen stokje van Galerie Hoogenbosch over.

Doorstart voor Galerie Hoogenbosch Gorredijk

Atze Hoogeveen en Dieuwke Bosch dragen stokje van Galerie Hoogenbosch over. Foto: Rens Hooyenga

Lezen, reizen, foto’s opruimen... Het zijn heel gebruikelijke werkzaamheden die iemand hoopt te gaan doen, die stopt met werken. Atze Hoogeveen (72) van Galerie Hoogenbosch is daarop geen uitzondering. Met zijn partner Dieuwke Bosch (63) runde hij sinds oktober 1993 de galerie in het oude schoolgebouw in Gorredijk. ,,Ik stop met tentoonstellingen maken’’, zegt hij. Hij stopt, maar de galerie gaat door.

Officieel heette het ‘de firma Hoogenbosch voor kunst en vormgeving’, toen Hoogeveen en Bosch begonnen. Beiden hadden een baan. Atze in het welzijnswerk, Dieuwke in het onderwijs. De galerie deden ze erbij. ,,Je geloofde ergens in en je deed het. Zo was de tijd. Pas na een paar maanden realiseerden we ons dat we een bedrijf waren begonnen.’’ Want bij een galerie komen contracten kijken, verkoop en belasting. ,,Maar dat heeft ons niet tegengehouden.’’

De school waarin ze onderdak vonden, werd hen ,,min of meer op een presenteerblaadje” aangeboden. Hoogeveen: ,,Ik had gehoord dat het pand te koop kwam, en belde met de gemeente. Het was zomaar rond.’’ Kunstenaar Epko Cordél nam de ene helft van het pand, Hoogeveen en Bosch het andere deel. ,,We mochten er niets aan veranderen, want het gold als beeldbepalend.’’

De reacties waren destijds: ‘waar begin je aan’. Maar met huurders in de achterliggende vleugel, kon het tweetal zich altijd redden. In het begin oriënteerden ze zich op eindexamenexposities van kunstacademies Minerva in Groningen, AKI in Enschede, Kampen, en de Rietveld Akademie. ,,We boden studenten als vervolg op hun afstudeerexpositie een podium.’’ Om beurten kregen studenten grafische vormgeving de gelegenheid de uitnodiging voor exposities vorm te geven. Dat leidde tot een reeks bijzondere kaarten. Hoogeveen heeft ze allemaal bewaard in multomappen vol krantenknipsels.

Ontslag welzijnsbaan

In 1996 nam hij ontslag van zijn welzijnsbaan om zich helemaal op de galerie te kunnen richten. ,,Ik heb heel mooie projecten gedaan, maar het werk was in de loop van de tijd wel veranderd.’’ De afgelopen jaren vroeg hij zich vaker af hoe lang hij nog door zou gaan met de galerie. ,,Dat heeft natuurlijk met leeftijd te maken.’’ Maar dat niet alleen. Ook de bezoekers veranderen. Of eigenlijk... ze veranderen niet meer. ,,Je ziet alleen nog 55-plussers.’’

'Op een gegeven moment is de koek op'

,,Ik denk dat de manier waarop mensen naar kunst kijken, veranderd is. Er komen geen jongere bezoekers bij. Je moet dus andere concepten bedenken, je contacten met je publiek verstevigen met lezingen, workshops... De ontmoetingsfunctie versterken.’’ Zelf had hij daar de energie niet meer voor. ,,Op een gegeven moment is de koek op. Ik wil me vrijer voelen. Met een galerie ben je altijd bezig, je voelt de verantwoordelijkheid altijd.’’

Dus keek hij om zich heen, vroeg anderen of die plannen hadden. ,,Ik heb zelf actief mensen benaderd.’’ Marije Bouman voelde er wel wat voor. En met haar een groepje kunstenaars en kunstliefhebbers, die zich hebben verenigd in SKEP (Stichting Kunst en Publiek, nog in oprichting). Hoogeveen: ,,Je moet andere concepten bedenken, op een breder terrein, andere disciplines zoals literatuur, poëzie, fotografie en toegepaste kunst. In die zin ga je weer terug naar hoe wij ooit begonnen.’’

Vrijwilliger

Hij blijft als vrijwilliger bij de galerie betrokken, zegt hij. ,,Maar toen we een paar weken geleden de laatste expositie openden (van Jonas Snijder, red.), voelde dat als een opluchting.’’ Bosch, bescheiden: ,,Ik wilde nog wel, maar Atze doet het meeste werk.’’ Ze houden nog het deel van de galerie met tribale kunst. ,,En misschien hang ik daar zo nu en dan ook wel ander werk op.’’ SKEP krijgt de rest van de galerie en de tuin tot haar beschikking.

Na Snijder komt er nog één expositie van februari tot juni, waarvoor verzamelaars werk mogen aanleveren dat ze willen verkopen. ,,Wel goed werk, ik hang niet alles op’’, zegt de galeriehouder. In elk geval zullen er schilderijen te zien zijn van ,,Barteld.Willem van Althuis, Jan Snijder...’’.

Daarna gaan Hoogeveen en Bosch weer reizen. ,,We willen vaker naar het gezamenlijke huis in Frankrijk, dat we met vrienden delen. We hebben veel reizen gemaakt, naar de Antillen, en in 1987 naar Thailand en Birma. Daarna zijn we elk jaar wel één of twee keer in Zuidoost-Azië geweest.’’ Hoogeveens vader was amateurfotograaf, van hem liggen er nog veel foto’s, die hij wil inscannen. ,,En ik wil dingen op schrift stellen voor het nageslacht.’’ Dat telt vier kinderen en negen kleinkinderen, met vier kleinkinderen in Australië. ,,Ik wilde dat mijn vader ook zoiets had gedaan...’’

De expositie van Jonas Snijder is te zien in Gorredijk - Galerie Hoogenbosch: Stationsstraat 66, do t/m zo 13.30-17.30 u, t/m 29 dec

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct