Wiyaala, de Ghanese Leeuwin in GRRRL.

WttV: feest vieren met oog voor diversiteit

Wiyaala, de Ghanese Leeuwin in GRRRL.

De zevende editie van Welcome to the Village was ,,zeer geslaagd’’, aldus artistiek directeur Sjoerd Bootsma en directeur Ruben Bosch. Alleen het bezoekersaantal viel wat tegen, met 6500 entreebandjes (inclusief vrijwilligers).

Als hij over het festivalterrein loopt, wordt hij overal aangesproken. Heel vaak over één onderwerp, zegt Bootsma. ,,De rechtszaken.’’ En dat is jammer, vindt hij. ,,Dat al die duizend verhalen van het festival worden platgeslagen tot één verhaal.’’ En met die opmerking zorgt hij er zo voor dat het daarna over andere dingen gaat.

Over de diversiteit bijvoorbeeld. ,,Diversiteit in muziek, in medewerkers, in gebeurtenissen en verhalen.’’ Deze zevende keer slaagde de organisatie er wederom in allerlei bevolkingsgroepen bij elkaar te brengen, vinden Bootsma en Bosch.

Het is de opzet dat er zoveel mogelijk verschillende groepen vertegenwoordigd zijn, maar is het gelukt om niet vooral een feestje in de achtertuin van cultureel Leeuwarden te zijn? Bosch: ,,Ik zag echt zo’n stoere, oude man op klompen met een kindje kijken naar een Ghanese popster. Dus ja, dat lukt wel.’’

Bootsma: ,,Mensen van allerlei pluimage komen elkaar hier tegen. Het draait om zorg, liefde... het is echt een zacht festival. We zijn geen commercieel evenement, dat alles inkoopt via één producent of één bookingbureau. Daarom zijn we ook een stichting, zonder winstoogmerk.’’ Maar, geeft hij toe, het publiek komt inderdaad voor een groot deel uit Leeuwarden. ,,Lekker op het fietsje.’’

Leeuwarders komen mede voor de sfeer, bezoekers van verderaf vooral voor onderdelen uit het programma. Ze laten zich allemaal meenemen in Bootsma’s ideaal: ,,Ik wil laten zien dat de wereld mooi is. Dat klinkt hoogdravend, maar via sociale media lijkt het wel of de wereld alleen hard is en ellendig. Hier gaat het er anders aan toe. Welke wereld is dan de echte?”

Het programma was dit jaar ,,wel avontuurlijk’’, erkent Bootsma. Als hij iets zou moeten noemen dat volgend jaar beter kan, dan zou het ,,wat toegankelijker’’ kunnen. Aan de andere kant verrast het beide mannen dat iets avontuurlijks als de performance van de Belgische danseres en beeldend kunstenaar Miet Warlop dan enorm aanslaat, en dat de drie dames van Haiku Hands en Wiyaala overdag een volle tent meekrijgen.

WttV wil geen ‘plat’ vermaak bieden. ,,Daarin zijn we onderscheidend. We praten in de voorbereiding uitgebreid met artiesten, over wat ze gaan doen en hoe dat in ons concept past. Dj Joost van Bellen bijvoorbeeld sluit af met muziek, waarin samples zijn verwerkt die hij heeft meegenomen van al zijn reizen. Hij treedt ook op, samen met anderen.’’

Daarin is WttV onderscheidend, en Bootsma is er trots op dat Leeuwarden zo’n festival heeft. ,,Mooi dat mensen open staan voor dingen die ze niet kennen, en dat ze daar bovendien een heel goed feest op hebben.’’ Bosch vult aan: ,,En dat het elkaar versterkt. Ons Syrische eetcafé Areej Cuisine is daar een goed voorbeeld van. Islam Richie begon hier als vrijwilliger en staat hier nu met zijn restaurant. Hij is een bron van positiviteit.’’

Al wilde hij het er niet over hebben, bij het bespreken van de toeloop komt Bootsma er toch even op terug. De rechtszaken hebben ertoe geleid dat het om middernacht afgelopen moest zijn met de versterkte muziek. ,,Daar rekent het publiek je toch op af.’’ Dat is, volgens hem, terug te zien in de lager uitvallende bezoekersaantallen. En de slechte weersvoorspellingen voor zaterdag speelden WttV parten. ,,Zaterdag is anders altijd de drukste dag.’’

Wat hij beslist niet weer zal doen? ,,We moeten nog evalueren, maar wellicht kunnen we de volgende editie, want die komt er, toch iets toegankelijker programmeren.’’ En dan begint hij te lachen: ,,Om aan de geluidsnormen te voldoen staat er een grote klok op elk podium. Artiesten hielden zich keurig aan de afspraken. Maar wat je dan niet moet doen is als slotact Blind Boys of Alabama and Amadou & Mariam programmeren... Om 3 minuten voor twaalf hoorde ik Amadou & Mariam nog zeggen: Ça va? Let’s go!’’ Met een tevreden grijns: ,,Ik dacht: O nee! Maar ze waren precies op tijd klaar.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct