FOTO HOGE NOORDEN/JACOB VAN ESSEN

Welcome to the Village: Grenzen over en geconcentreerd zwijgen

FOTO HOGE NOORDEN/JACOB VAN ESSEN

Met een grote glimlach verlaat het publiek de tent na het optreden van 'Ghost Writer & The Broken Hand Break' van Miet Warlop. Wat was dit? Ergens is het hart sneller van gaan kloppen, omdat je zoiets nog niet eerder in een voorstelling hebt gezien.

Was het dans, zang, theater of toch een of ander mysterieus ritueel? Een ding is zeker: de voorstelling brengt je even van je stuk.

,,Bijzonder hè’’, zegt programmeur performances Jonathan Offereins van Welcome to the Village (WttV). ,,Deze voorstelling verbeeldt eigenlijk alles waar Welcome to the Village voor staat. Alles komt erin samen.’’ Want stonden danseres en beeldend kunstenaar Miet Warlop (1978) en de broers Wietse en Joppe Tanghe nou te dansen, was het een voordracht of toch een concert? In de donkere ruimte draaien ze alle drie als tollen om hun as. Elk in een spotlight. Met de armen wijd, maar door en door gaat het.

loading  

Ook als de eerste zware basdreun klinkt en een technicus met een knieval het trio muziekinstrumenten aanreikt, blijven ze maar doorgaan. Wat een inspanning moet je leveren om een bekken te bespelen als je onderhevig bent aan de middelpuntvliedende kracht van het draaien. Maar het trio slaagt erin om ritmisch gerapte teksten en rockmuziek ten gehore te brengen.

Dat het geluid in de tent niet zo denderend is, neem je voor lief. Het draagt bij aan de geheimzinnigheid.

Miet Warlop is een van de bekendste Belgische kunstenaars op het vlak van podium- en (installatie)kunst. In 'Ghost Writer' experimenteert ze met waarneming, een gevoel van duizeligheid maar ook met een bespiegeling op wat de geesten zijn van deze tijd. Het is ook een experiment tussen jezelf in de hand hebben en de controle verliezen. En hoe kun je evenwicht vinden tussen zelfbeheersing en devotie?

loading

Warlop stond niet eerder op een popfestival in een tent, zegt Offereins. Volgende week staat ze tijdens de Biënnale van Venetië in het theater. ,,Op zich komt de voorstelling daar beter tot zijn recht dan hier. Maar ze zei: Venetië heeft het theater, maar daar ontbreekt het hart. Jullie hebben slechts een tent, maar wel het hart. Mooier compliment kunnen we niet krijgen.’’

Miet Warlop is van de twaalf performers die Offereins uitnodigde. Hij zocht vooral naar kunstenaars die grenzen opzoeken, of deze verleggen. Zoals Francesca Grilli die de traditionele rol van volwassenen en kinderen omdraaide met haar handleesproject 'Sparks of Resistance'. En de Recoil Performance Group die één danseres met 200.000 meelwormen laat optreden.

Verder zijn er de internationale optredens van de (queer)grootheden Ivo Dimchev en Christeene. Met de 'Naked rave' van Doris Uhlich kreeg de Oostenrijkse vrijdagavond niet zoveel mensen zover dat ze uit de kleren gingen. Maar de Nederlandse Teddy’s Last Ride kon zaterdagavond de in hun 'spaceship' meegereisde Andy Smart wel laten uitzien over een bomvolle, meedeinende tent.

Teddy’s Last Ride is een van de Nederlandse performance acts die op WttV mogen pionieren. Hierbij horen ook Sieger Baljon, die als sjamaan mensen meeneemt in zijn 'Bezweringen en Sculptures visiting' van Caz Egelie, die overal op het terrein opduiken. En het Amsterdamse collectief Wild Vlees, dat zowel gisteren als vandaag twee keer een soort hypnotiserend ritueel uitvoert.

Als het publiek op het schiereilandje arriveert, staan een man en een vrouw naakt aan de zijkant. Ze smeren elkaar in met vaseline. Van top tot teen, tot in de kleinste lichaamsopeningen. Drie mannen in witte pakken bereiden grote specietonnen met gips voor, die ze klaarzetten rond een cirkel van zwart plastic en daarna omkieperen. Het ‘podium’ is nu klaar voor de twee dansers.

Zij bewegen schrijlings gezeten in de dikke massa en wrijven eerst de hele cirkel en daarna elkaar in. Eindigend in een verstilde pose, als een standbeeld. Publiek bekijkt het proces zonder woorden. Het heeft iets voyeuristisch, het gadeslaan van de intieme bewegingen. Maar als de twee eenmaal verstrengeld in elkaar verstillen, ontvouwt zich een tweede beweging. Die van toeschouwers, die het stel van alle kanten gaan bekijken.

loading

Waar Miet Warlop het publiek met een stevige beat een grens over duwde, heeft Wild Vlees de kijkers geconcentreerd en zwijgzaam verleid om anders te kijken. Totdat ook de laatsten het vriendelijke verzoek krijgen te vertrekken.

WttV duurt tot en met zondag 23.00 uur. De afsluiting is door dj Joost van Bellen met ' Dance to the beat of the drum' .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct