Alowieke van Beusekom trekt met haar woonwagen rond op zoek naar een nieuwe ‘levenstaak’.

Queeste met een woonwagen: ’Ik heb een speelse vonk in mij’

Alowieke van Beusekom trekt met haar woonwagen rond op zoek naar een nieuwe ‘levenstaak’. FOTO NIELS WESTRA

Alowieke van Beusekom heeft een missie. Ze wandelt met haar huisje op wielen achter zich aan de wereld door. Ze heeft alle tijd om te mijmeren over een betere, eerlijkere maatschappij en schreef er een boek over: Langs kantelende wegen.

Eddy van der Noord van de kleine Grouster uitgeverij Louise wist het meteen toen hij de brief las die Alowieke van Beusekom (55), avonturier en expert in slow living , hem schreef. ‘In dit verhaal zit een boek!’ Onlangs verscheen Langs kantelende wegen waarin Van Beusekom haar uitzonderlijke queeste door Friesland beschrijft. Ze vertelt hoe ze met haar woonwagen achter zich aan op zoek ging naar een nieuwe ‘levenstaak’. Die zoektocht bracht haar naar het Noorden.

Van Beusekom is op deze druilerige doordeweekse ochtend pas net wakker. De wind - er is storm op komst - schudt nu al aan haar woonwagen die ze voor de winter heeft geparkeerd op camping De Swetteblom in Bears. Het zelfgebouwde huisje-op-wielen staat op een frame van maar anderhalve meter breed. De opbouw loopt breder uit naar boven. Maar de wagen kan een stootje hebben en is nog nooit omgewaaid. ,,Het is soms hotsen en botsen binnen’’, zegt ze blijmoedig. ,,Ik maak me geen zorgen.’’

Traagheid

In 2018 trok Van Beusekom drie maanden te voet door Friesland. Haar tiny house trok ze achter zich aan. Ze ging van Weidum naar Bears, kwam tot in Zwarte Haan en deed ook Heerenveen aan. Ze noemt haar tocht zelf ‘Een Wandelprotest Tegen De Rotgang der Dingen’. Want, zo stelt ze, de wereld is doorgedraaid, een verkeerde richting uit geslagen. We hebben onze hand overspeeld, we willen teveel en te snel.

Daar zet Van Beusekom met haar actie niets dan traagheid tegenover; en traagheid, zo weet ze inmiddels, brengt verwondering voort. Wie zich verwondert, stuit vervolgens overal op verhalen, op mogelijkheden. ,,Zo kunnen er alternatieven ontstaan om op deze wereld samen te leven.’’

Losmakingsproces

De lange voettocht begon eigenlijk al veel eerder, na de dood van haar man Michiel, met wie ze in Utrecht een Middeleeuwse werfkelder bewoonde en met wie ze samen een rondvaartbedrijf had. In Langs kantelende wegen beschrijft ze hoe hij - veel te jong - aan en chronische longontsteking overleed. ,,Ik wilde in dit boek alleen maar eerlijk zijn’’, zegt ze. ,,Ik wil vertellen hoe het ís.’’

De dood van haar man (Alowieke was destijds 37 jaar) vormde de start van een losmakingsproces. Van Beusekom wilde opnieuw beginnen. Vrij zijn. ,,Ik sprong de wijde wereld in en was bereid om alles los te laten. ‘Meid, geniet ervan’, zeiden mensen tegen me. Maar ik vond het hartstikke eng natuurlijk!’’

Ze bouwde haar woonwagen en trok ermee noordwaarts. Van meet af aan was er het idee om over haar reis te schrijven. Alles wat ze meemaakte, noteerde ze. Gesprekken die ze onderweg met mensen voerde, de dingen die ze zag, gedachten die in haar op kwamen. ,,Ik liet het allemaal al lopend een paar keer in me om gaan. ’s Avonds schreef ik het op.’’ Het resultaat is een wandeldagboek vol bespiegelingen over de mens en de kosmos.

‘Voedingsbodem voor een nieuwe wereld’

,,Met dit boek wil ik bijdragen aan een voedingsbodem voor een nieuwe wereld’’, zegt ze vastberaden. ,,Er zijn op dit moment allerlei kantelingen gaande. We gaan niet de goede richting uit en beginnen dat in te zien.’’ Ze bespreekt het gebruik van landbouwgif, de intensieve veehouderij, onze bouwzucht, hebzucht, het vastzitten in ons bestaan. Het is tijd voor verandering en daar sprak Van Beusekom over met de mensen die ze onderweg tegen het lijf liep.

,,Door rond te lopen met mijn eigen creatie laat ik zien dat je ook zèlf iets kan maken. Ik bedoel: je kunt meer dan je denkt! Ik wist ook niet dat ik een boek kon schrijven, dat ik een woonwagen kon bouwen. Maar kijk nou: allebei gelukt!’’

‘Speelse vonk in mij’

Friesland heeft haar hart gestolen. Ze wil in het Noorden blijven. ,,De hele cultuur van de Friezen vind ik mooi. Het is toch geweldig dat men er zo trots op is! Dat zie ik echt als kracht, als een bescherming ook tegen de invasie van buitenlandse investeerders.’’ Daar zou de hele wereld een voorbeeld aan kunnen nemen, meent ze.

Deze winter plant Van Beusekom bomen, onder meer op camping de Swetteblom in Bears. Dat blijft ze ook doen, net als schrijven. En reizen. Waar een volgende reis haar naartoe zal brengen, weet ze niet. Maar het komt goed. Neerslachtig wordt ze ook niet, zelfs niet door corona.

,,Ik kijk naar het nieuws zoals een dokter naar zijn zieke patiënt kijkt. Ik barst niet in huilen uit, maar ga op zoek naar oplossingen. Weet je wat het is? Ik heb een speelse vonk in mij, een groot vermogen tot enthousiasme. Ik kan me overal heel snel wortelen. Ja. Ik ben overal thuis.’’

Meer weten? Geïnteresseerden mogen een kijkje komen nemen bij de woonwagen van Van Beusekom op camping De Swetteblom in Bears. Op donderdag en vrijdag is ze er meestal wel. Wel graag van tevoren even aanmelden: tt. alowieke@gmail.com .

Weblog: alowieke.blog

Langs kantelende wegen is te koop in de boekhandel (17,50 euro) en is te bestellen via www.uitgeverijlouise.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct