Gitte Brugman.

Perspectief

Gitte Brugman. FOTO ANNET EVELEENS

De eerste lichting afgestudeerden van de Kunstacademie Friesland heeft dubbel pech. Deze zomer viel hun eindpresentatie in het water, een gezamenlijke afsluiting van hun vijfjarige beroepsopleiding zat er niet in. Corona hield dat tegen, en woensdag was het opnieuw corona die roet in het eten gooide. De alternatieve expositie in Oldeberkoop werd afgeblazen.

De vier afgestudeerden die ik deze week sprak, klaagden niet. Maar natuurlijk zijn ze teleurgesteld. Ze hadden zich hun eerste stap op het pad van beroepskunstenaar anders voorgesteld.

De culturele sector moest het sowieso opnieuw bezuren met de nieuwe maatregelen van het kabinet. Nog kleine groepen toeschouwers in de theaters, toegang tot musea alleen op reservering, horeca dicht. Evenementen die al uitgebreide voorzorgsmaatregelen namen om in aangepaste vorm door te kunnen gaan, moesten alsnog worden afgeblazen. Dus na de eerste klappen van dit voorjaar, vallen er meer. Fluisterde de premier nou nog iets over steunpakketten?

Dat zal degenen die hun baan verliezen, die hun producten zien stranden aan de grenzen, of die hun spaargeld moeten opmaken om niet in financiële problemen te komen, onvoldoende helpen. En uiteindelijk zullen we die steunpakketten met elkaar moeten betalen, via belastingen of overheidsgeld dat een andere bestemming krijgt.

Ik sprak erover met een vriend die even kwam aanwaaien. Als cultuurliefhebber gingen de maatregelen hem aan het hart, maar hij vertelde me ook een heel ander verhaal. Over hoe asielzoekers die in Ter Apel worden opgevangen niet eens een bed hebben om op te slapen. Dat ze ‘s nachts tegen de muur staan. ,,Moeten we er heen met matrassen?’’, vroeg hij zich af.

Een dag eerder deelde fotograaf Marieke van der Velden op Facebook amateurfilmpjes uit het nieuwe vluchtelingenkamp bij Kara Tepe op Lesbos. Het stortregende er. Binnen een kwartier was het hele kamp overstroomd. De omstandigheden zijn er verre van optimaal. Er zijn nauwelijks sanitaire voorzieningen of elektriciteit. Al honderden bewoners zijn besmet met Covid-19, maar voldoende afstand houden is onmogelijk.

We hebben het hier over vluchtelingen die oorlogen zijn ontvlucht, die via een levensgevaarlijke tocht de Middellandse Zee zijn overgestoken, die huis en haard hebben moeten achterlaten. Na de verschrikkelijke brand in Moria liggen ze nu onder dun zeildoek op kale pallets tot hun enkels in de regen. ,,In Moria hebben mensen alleen nog de wil om te leven’’, zei Olphaert den Otter, die nu in Museum Belvédère exposeert met onder meer schilderijen van provisorische onderkomens.

Natuurlijk is het erg als je je baan verliest of geen stageplek kunt vinden. Het is een verarming wanneer culturele instellingen hun deuren moeten sluiten of sporten in teamverband stilligt. Maar er zijn sociale vangnetten en tijdelijke alternatieven in de vorm van boeken, Netflix en een rondje hardlopen. Een feest dat in het water valt of een beetje roet in ons eten? Een kwestie van perspectief.

gitte.brugman@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct