Oerol is weer achter de rug. De directie kijkt blij terug op een gelaagd en geslaagd festival. Met veel zon en veel mooie voorstellingen. Die vertellen samen het verhaal van Oerol. Groen en rijp.

Vergis u niet. Ook op de laatste dag van het tiendaagse Oerol-festival is het nog aanpoten, zelfs voor de directie. Zelfs als het centrale festivalterrein Westerkeyn al gesloten is – logistiek dingetje, omdat de meeste spullen weer naar een volgend festival moeten en de huurperiode van huisjes en materiaal steeds tot en met zondag loopt. En de boel moet ook weer afgebroken worden.

loading  

Nieuwkomers

Zo tussen de bedrijven door zitten artistiek leider Kees Lesuis en algemeen directeur Marelie van Rongen toch even ontspannen na te praten over de op dit moment bijna voorbije editie.

Waar Lesuis bijvoorbeeld vrolijk van wordt is de intensieve samenwerking met muziektheatergroep Orkater, die onder de Nieuwkomers-vlag ook jonge gezelschappen aanbrengt. ,,Daar durf ik blind op te varen”, zegt Lesuis. ,,Zij begrijpen het ook zo goed. Daarom is het ook zo onterecht als hun subsidie gestopt wordt.”

Dit jaar zat de jonge groep Sir Duke in het Nieuwkomers-programma. Via Berlin, deze keer zelfstandig ter plekke met de opmerkelijke voorstelling Breaking The Silence , komt daar ook uit voort. Lesuis roemt de kennis en ervaring van Orkater. ,,We willen volgend jaar extra aandacht geven aan de kwaliteit van het geluid op locatie. Dan sturen we jonge groepen gewoon door naar de technische ploeg van Orkater, die heeft daar zoveel know-how over opgebouwd.”

Professionaliteit

Maar natuurlijk gaat er wel eens iets niet goed op zo’n festival. Neem nou de alom bekritiseerde openingsvoorstelling Penthesilea van het Noord Nederlands Toneel: een pijnlijke mislukking die ook met een forse coupure, pal na de première werd er een uur uitgesloopt, niet te redden viel.

,,De rol van kunst is om onderwerpen op de agenda te zetten die anders moeilijk te ervaren zijn.''

,,Ik vind dat het gezelschap daar heel professioneel mee om is gegaan”, zegt Van Rongen. ,,Ik kreeg de volgende ochtend meteen een sms’je van de zakelijk leider. Ze staken hun hoofd niet in het zand.” We moeten van Lesuis niet vergeten dat wegens de storm van eervorige week ,,twee cruciale montagedagen” verloren gingen. Van Rongen: ,,Als er een prijs zou zijn voor het meest professionele team, zou die naar het NNT moeten. Dit heeft dan ook geen gevolgen voor onze relatie.”

Een festival is meer dan een willekeurige verzameling optredens. Dat geldt des te sterker voor Oerol met zijn 35-jarige historie en zijn ontwikkeling naar belangrijk locatietheaterfestival. Lesuis: ,,Dadadadan Tenko, die Japanse groep op het Noordzeestrand, deed mij denken aan een van de eerste voorstellingen waarmee Oerol die kant op ging: Shusaku, ook een Japanner, op de Noordsvaarder (in 1982, red.). Bij Dadadadan Tenko had ik echt dat ouderwetse Oerol-gevoel. Maar het is wel door hedendaagse kunstenaars gemaakt.”

loading  

Omgang met de wereld

Zo moet het zijn en zo gaat het ook. ,,De verschillende voorstellingen resoneren op elkaar, of hoe zeg je dat. Het hele festival vertelt ook een verhaal. Het gaat niet alleen om de vraag of een bepaalde voorstelling goed of slecht is, het gaat ook om het totale verhaal. Elke groep brengt een wereld mee. Je zit samen in een complot. De maker moet zijn best doen, maar het publiek net zo goed. En dit jaar werd er opvallend veel tussen makers en publiek gesproken, in nagesprekken, talkshows enzovoorts.”

loading  

Het verhaal van het Oerol van dit jaar was, voor Lesuis, vooral: Hoe gaan we met de wereld om? ,,Dat, en de rol van kunst en publiek. Er komt steeds meer engagement in, op heel verschillende manieren. De rol van kunst is om onderwerpen op de agenda te zetten die anders moeilijk te ervaren zijn. Hoe dicht komt de milieuproblematiek als er, zoals in Hallo dampkring van Theater Artemis, een stel kinderen voor je neus staat en je op de man af vraagt hoe het komt met onze aarde? Jaaa, denk je dan, ze staan er wel echt.”

Nog even het traditionele hete hangijzer van Oerol. De hoeveelste keer zou het zijn dat het Westerkeyn-terrein voor de allerlaatste keer gebruikt kon worden? Van Rongen: ,,Er ligt nu een concept-bouwvergunning voor het terrein ter inzage. Het licht staat dus op half oranje voor nieuwbouw. De eigenaar is ons heel gunstig gezind, maar het is nu wel menens. Er moet een miljoen op tafel komen, en dat hebben we nog niet gevonden.”

loading

loading  

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Oerol
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct