David Lelieveld met een schaalmodel van het Oldehove-lantaarntje: ,,Er liggen zoveel verhalen.’’

LF2018 zoekt veel, heel veel, verhalenvertellers

David Lelieveld met een schaalmodel van het Oldehove-lantaarntje: ,,Er liggen zoveel verhalen.’’

De opening van LF2018 in januari wordt groots en knus tegelijk. De vrijdagavond is vol verhalen en vertellers mogen zich melden.

Op vrijdagavond 26 januari kruipt Friesland bij elkaar, in musea, woonkamers, keukens en misschien ook in kerken en dorpshuizen om verhalen te vertellen of ernaar te luisteren. Dik tachtig musea, verspreid door de hele provincie, bereiden al vertellingen voor, maar ook burgers mogen meedoen.

de Oldehove wijst de weg

Steven Sterk praat thuis in Tjalleberd tussen zeven en tien uur een paar keer over ‘Mijn kano uit Colombia’, die hij mee de toekomst in wil nemen. Bij Coby Kruis in Heeg gaat het over ‘Wytse en ik’, over de band die ze heeft met haar Friese paard.

Tryater organiseert de 2018-aftrap en voor de eerste intieme openingsavond zoekt producent David Lelieveld veel, heel veel vertellers. Friesland moet tijdens de donkere openingsavond vol hangen met lantaarns in de vorm van de Oldehove die luisteraars de weg wijzen naar voordeuren waarachter verhalen te vinden zijn.

Als Indisch meisje naar Burdaard

Alles mag, als het maar wel over een voorwerp gaat. Een van de allereerste aanmeldingen kwam van Margriet Kempers uit Leeuwarden. In oktober 1956 kwam ze als klein Indisch meisje met de Johan van Oldenbarnevelt aan in de haven van IJmuiden. Daar hingen lijsten met namen en bestemmingen waarop haar vader en moeder lazen dat ze naar Friesland moesten gaan.

Friesland? Ze hadden geen idee, maar het werd hotel Goes in Leeuwarden. Het was er gehorig, en benauwd, er waren kakkerlakken. Als het even kon logeerde het gezin daarom in Burdaard bij een Ambonese vriendin. ,,Daar ontstond het landschap van mijn jeugd’’, zegt Kempers. Geen vochtige hitte, krijsende apen en magische waringinbomen meer, maar harde wind, kale weiden, zwanenbloemen, toerebouten, schreeuwende kieviten en grazende koeien. Ze at roggebrood met spek, speelde met Janke van de bakker en iedereen die dat wil kan naar het kleine meisje van toen komen luisteren.

'Ik neem uw verhalen mee'

,,Er zijn zoveel verhalen’’, zegt Lelieveld. In 2014 ging hij zelf in Canada op verhalenjacht, op zoek naar veteranen die Nederland hadden bevrijd. Hij ontmoette er een bijna blinde en dove man, die hem zijn medailles liet zien. David Lelieveld mocht het eremetaal even vasthouden, luisterde en zag hoe de oud-strijder ,,allerlei herinneringen’’ terugkreeg. ,,Toen ik wegging zei hij: Ik hoop dat je een lang en gelukkig leven hebt. En ik zei: U zult in mijn herinnering blijven, ik neem uw verhalen mee.’’

Met flonkerende ogen: ,,Dat, daar gaat het op 26 januari om.’’ Jonkies, ouderen, iedereen mag meedoen met eigentijdse of juist nostalgische verhalen en de lantaarns, in de vorm van de Oldehove, wijzen de luisteraars als zoeklichtjes de weg.

Maar wat als iemand doodsaai vertelt? Streng: ,,Als kandidaten zich geroepen voelen, mogen ze meedoen.’’ Ook als er maar tien personen in een woonkamer of keuken passen? ,,Ook dan.’’ En verhalen hoeven geen uren te duren, zegt de organistor. ,,Je kunt hetzelfde verhaal tussen zeven en tien uur ’s avonds een paar keer vertellen.’’

Gaat Lelieveld zelf ook spreken? ,,Nee. Ik zit met het crisisteam in Leeuwarden.’’ Luisteraars kunnen straks via een app of de 2018verhalen-site kijken waar de vertellers te vinden zijn. En het kan best hoor, zegt Lelieveld, dat een woonkamer of keuken mudvol zit. ,,Dan sturen we de bezoekersstroom via de site en de app bij.’’

home
net-binnen
menu