-

Kleding met kunst geïnspireerd door Vlieland

-

De wereld van de duurzame mode heeft er sinds deze week een nieuw merk bij: Pinkorangeclub. Een samenwerking van vier jongens die van Vlieland en van kunst houden.

Ales draait om Vlieland bij Pinkorangeclub. De vier vrienden David van Dartel, Sil Oosterbaan, Jasper Baart en Guido Dirven hebben allemaal een band met het eiland. Sil is een eilander, de anderen zijn er door de jaren heen van gaan houden. David: ,,Ieder van ons heeft z’n eigen band met Vlieland. Soms komen we erachter dat we elkaar al veel eerder moeten hebben gezien.’’

Ze ontmoetten elkaar in het studentenleven in Amsterdam en Utrecht. Als het even kan, zijn ze op Vlieland. David fotografeert hun avonturen als een soort roadtrip en trok daarmee de aandacht van ElliotHalls Gallery in Amsterdam. Afgelopen voorjaar had hij daar een expositie.

De vier houden van het eiland omdat het overzichtelijk is. ,,Dat geeft een geborgen gevoel, maar aan de andere kant biedt het grote vrijheid.’’ Datzelfde gevoel willen ze graag delen met anderen. ,,We willen iedereen laten zien hoe mooi Vlieland is, en dat het belangrijk is dat te bewaren.’’

Ze bedachten Pinkorangeclub, zo genoemd naar de kleuren van de zonsondergang. Het doel? Mode op de markt brengen, duurzame mode getooid met kunstwerken geïnspireerd op Vlieland. ,,Zo exposeer je kunst op een andere manier, en je vestigt de aandacht op Vlieland, de natuur en het gevoel van een eiland.’’

Afgelopen jaar nodigden ze de eerste drie kunstenaars uit die werk kwamen maken voor hun eerste collectie: schilder/tekenaar Dymph de Gooijer, fotograaf Nosh Neneh en illustrator Olf de Bruin. Zij kregen een 3-daagse residency aangeboden.

Boswachter

David: ,,We hebben mensen uit verschillende disciplines uitgenodigd, dat leek ons interessant.’’ De drie kregen een fiets tot hun beschikking waarop ze over het eiland konden rijden. Boswachter Anke Bruin nam hen in alle vroegte mee en vertelde honderduit over de eilander natuur. En de jongens kookten voor hun gasten. ,,We vinden het groepsgevoel belangrijk.’’

De kunstenaars konden zelf bepalen hoe ze te werk gingen. Fotograaf Nosh maakte meteen een serie foto’s. Schilder Dymph vond er de rust om te schetsen. Illustrator Olf zette zijn indrukken thuis om in een illustratie. In overleg met de vier vrienden werd besloten welk werk op de kleding kwam en hoe.

Het schilderij van Dymph werd op de zwarte hoodie in negatief geprint, voor een beter effect. Olfs illustratie siert de voorkant van een T-shirt, een van Nosh’s foto de achterkant van een long sleeve.

Deze collectie heeft als thema Insula meegekregen, wat in het Latijn eiland betekent. Een verwijzing naar Vlieland, maar ook naar ‘isolatie’, een begrip dat is afgeleid van insula. Dat thema kreeg afgelopen jaar nog meer relevantie dan ze hadden verwacht.

Biologisch katoen

De tijdloze shirts zijn van biologische katoen en worden geproduceerd in Portugal. Voor de tweede collectie nam Pinkorange een art director in de arm die ervoor zorgt dat de kunstwerken op elkaar afgestemd zijn en bij het thema passen. Voor de derde collectie kwam daar ook een fashion designer bij ,,om vervolgstappen te zetten in de ontwerpen, zo komt er bijvoorbeeld een mooie jas bij’’, aldus David. Hij en zijn maten hopen dat de kleding vanaf de derde collectie ook in winkels te koop is.

Pinkorangeclub wil meer zijn dan een kledingmerk en de website zal meer zijn dan een online winkel. ,,We hebben profielvideo’s gemaakt van de kunstenaars, waarin we laten zien wat ze hebben gedaan op Vlieland. We gaan blogs maken over Vlieland zelf en een wandelroute aanbieden, zodat je kunt zien waar de kunstenaars inspiratie hebben opgedaan. Misschien geef ik een tip over de plek voor de mooiste zonsondergang ...’’, somt David op.

Voor de vier vrienden is de modewereld helemaal nieuw. ,,Twee van ons studeren nog en ik werk als fotograaf. Sil werkt als enige fulltime aan Pinkorangeclub.’’ Maar ze geloven in hun eigen plannen en hebben er daarom zelf in geïnvesteerd. Het valt David mee hoeveel mensen enthousiast willen vertellen over hun vak, en hen zo wegwijs maken. ,,Wij zijn eerlijk, open en vrienden. Dat spreekt mensen aan.’’

De mannen proberen alles van hoge kwaliteit en zo duurzaam mogelijk te maken. ,,Belangrijk voor ons is de emotionele waarde die je met het kledingstuk hebt. Door het werken met collecties die niet tijdgebonden zijn, hopen we dat mensen bewuster en minder kopen.’’ Ze moedigen kopers aan ,,een kledingstuk dat je niet langer draagt, door te geven aan iemand anders”. En mocht er iets gerepareerd moeten worden, om dan een kleermaker in de buurt te zoeken. ,,Hier helpen we je graag bij.’’

www.pinkorangeclub.com

Dymph de Gooijer

,Ongeveer een jaar geleden kreeg ik een bericht waarin de jongens me vroegen of het me wat leek om naar Vlieland te komen. Ze zijn heel warm en open, je kunt bijna geen nee tegen ze zeggen.’’

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Dymph deed één keer eerder iets met een modemerk. Daar kreeg ze veel commentaar op, en dat speelde door haar hoofd toen ze naar het eiland afreisde. Ze vond de rust om daar een vorm aan te geven. ,,Er speelde van alles in mijn hoofd, maar er kwam iets anders uit. Iets heel puurs, dat er ook zat. Onverwacht.’’ Alle kleine schetsen die ze maakte, zette ze in Amsterdam om in één groter werk, een inkt- en waterverftekening.

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Vroeger kwam Dymph veel op Vlieland. ,,Ik heb me er altijd heel fijn gevoeld.’’ Hoewel ze er nu kwam om te werken, was de ervaring opnieuw goed. ,,Wat Pinkorangeclub wil, sluit goed aan bij hoe ik erin stond. Het heeft me gesterkt de dingen te doen op mijn eigen manier.’’

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Pinkorangeclub liet haar helemaal vrij in wat ze wilde maken, maar uiteraard wist ze van tevoren dat het werk op een kledingstuk gedrukt zou worden. ,,Van mijn tekening zijn twee versies gebruikt, de originele kleuren (op een witte sweater) en een negatief (op de zwarte variant).’’ Ze is erg te spreken over het resultaat. ,,Het is heel anders om een werk op een kledingstuk te zien, het wordt opeens iets van het dagelijks leven. Heel mooi om het op deze manier toegankelijk te maken. ‘’

www.dymphdegooijer.com

Nosh Neneh (Ipenburg)

Het bezoek aan Vlieland was ,,een hele ervaring voor ons’’, vertelt Nosh. De ontmoeting met de andere kunstenaars en de brainstorm leverden al veel ideeën op, en na de rondleiding van de boswachter had ze ,,nog meer inspiratie’’. ,,Ze kwam ons om half vijf ‘s morgens ophalen om de zonsopgang te zien. Ze had over alles wat te zeggen, over de kleuren van de zonsopgang en dat die steeds anders zijn. En over de duinen! Hoe die tot stand komen. Daar wilde ik iets mee.’’

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

De destructieve invloed van de mens op de natuur is het thema in Nosh’s werk. Dit keer probeerde ze zich naar de elementen te voegen in een soort performances. Ze maakte de serie Solorensis , genoemd naar een kleurrijk visje dat op uitsterven staat. De foto’s zijn momentopnamen van een bewegende ‘sculptuur’ waarbij verschillende elementen samenkomen: het doek in de wind, opvliegend zand en de hoek die haar model (,,mijn tweelingzus’’) kiest.

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

De drie dagen op het eiland hebben veel indruk gemaakt, zegt Nosh. ,,Een residency is vaak lang, maar nu was het vooral intensief. Het was bínnen Nederland, maar we waren er echt helemaal uit. Dat gaf een heel nieuwe blik. En je moest echt iets maken!’’ Bij het kiezen van de foto voor de long sleeve heeft ze gelet op contrast en vorm. Ze hoopt dat te zien is dat de rol van de natuur van groot belang is, want ,,de aarde is het enige spaceship dat we hebben’’.

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

www.noshneneh.com

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct