Ik beken, ik heb een coronapuppy

Coronapup Sien, getekend door Birk van Antwerpen (11), een van haar baasjes.

Voor je het weet, heb je er een, een coronapuppy. Heerlijk, in deze grauwe tijd. Maar hoe moet het straks?

We liepen tussen kerst en oud en nieuw in de gure decemberwind over de Westerzeedijk bij Harlingen achter onze coronapuppy aan te rennen. We hadden alleen maar oog voor haar, voor Sien, onze labradoodle van inmiddels dertien weken oud. Zwart, krullerig beest, roze tongetje, met ja, toch echt wel van die puppy-ogen waarmee ze je hartverscheurend lief aankijkt.

In de verte naderde een nordic walkend echtpaar, hij in een donkerblauw windjack, zij met zelfgebreide wanten om de handen en een fleurige sjaal in het grijze haar. Onze Sien denderde uitgelaten op de twee naderende figuren af, hapte in de wanten, bleef met een van haar vlijmscherpe tandjes hangen, sprong tegen de man op, kefte en sprintte opgewekt verder. Ik keek het echtpaar verontschuldigend aan. Sorry, ze is nog maar drie maanden. Ja ja, mokte de dame en nordic walkte ervandoor. Maar de wind stond onze kant uit en ik hoorde haar tegen haar man sissen: ‘Zielig! Als die mensen straks weer moeten werken, kan zo’n beest naar het asiel!’

Helemaal niet, schreeuwde ik het mens bijna achterna, let maar op, wir schaffen das ! Sien blijft, dat komt best goed! Hoe, dat weet ik niet, maar Selma, onze puppytrainer, weet alles. Die weet hoe we onze pup zindelijk moesten maken, legde ons uit hoe we haar netjes aan de lijn laten lopen, dat straffen niet werkt maar belonen wel, dat negeren voor een hond het aller- allerergst is, dus Selma weet straks ook wel raad. Toch, Selma?

Impuls-aankoop

We haalden Sien in november op in Twente, toen een dieprode corona-brandhaard. ‘We gaan haar redden’, zeiden de kinderen strijdlustig. Zonder te piepen ging ze met ons mee en zat tevreden knorrend op de achterbank. Uiteindelijk sliep ze in met haar kop op de knie van mijn zoon.

Sien is een echte coronapuppy, zo’n impuls-aankoop waar de kranten nu over berichten. Hondenexperts fronsen de wenkbrauwen want: een hond neem je voor minstens een decennium in huis. ‘Weten die mensen wel waar ze aan beginnen?’

Als ik met onze doodle over straat loop en een praatje maak (dat doe je ineens best vaak als je met een puppy uit wandelen gaat), ben ik geneigd me te excuseren. Ja hahahaha, lach ik besmuikt, u denkt natuurlijk: dat is een coronapup, en dat is ook wel zo, maar we wilden er al heel lang een en nu met thuiswerken enzo, nou ja, hebben we er tijd voor en het is zo gezellig voor de kinderen en - nou ja, een coronapuppy dus.

Mijn pedicure aan de Voorstreek in Leeuwarden, bezitter van twee goed afgerichte windhonden, drukte me op het hart dat we ‘wel consequent moeten zijn’, met onze hond. Ik haalde mijn schouders op. Met de kinderen zijn we ook nooit consequent geweest, zei ik, het hele leven is niet consequent dus ach, dat zal ook nu wel weer niet het geval zijn, dacht ik zo. De pedicure schrok. ‘Daar krijg je géén leuke hond van hoor’, waarschuwde ze.

'Precies wat een mens nodig heeft in deze grauwe coronatijd'

Ik denk dat Sien met ons het winnende lot in de hondenloterij heeft getrokken. Ze mag op de bank, ook met modderpoten, de bench hebben we na drie dagen weer weggebracht, het hele huis is voor haar, ze krijgt dure hondensnoepjes waarmee we haar eindeloos belonen, we straffen haar nauwelijks, ook niet als ze op de barbies van mijn dochter knaagt, ze mag kranten scheuren tot ze een ons weegt en we laten haar vijf of zes keer per dag uit. Wat we ervoor terugkrijgen: eindeloos veel onvoorwaardelijke dommige liefde. Ze is uitzinnig blij als we terugkomen van de wc of wanneer we plotseling tevoorschijn komen vanachter een boom. Overgave! Bewondering! Passie! Precies wat een mens nodig heeft in deze grauwe coronatijd.

En als corona straks, binnenkort, ooit, over een jaar voorbij is, denkt u nu (net als die vrouw in Harlingen), wat dán? Wat doe je dan he, Van Santen? Nou beste lezer, geen idee. Maar het komt wel goed. Op de een of de andere manier. Selma weet het wel. En anders, eh, anders dan… eh, WAF!

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Coronavirus
Dieren