De gloriejaren van de King doen herleven

De muziek uit de gloriejaren van Elvis Presley herleeft vanavond in Neushoorn. Met enkele bandleden van Elvis, en zijn lijfwacht bovendien.

Denk aan Elvis Presley en je denkt aan een stoet Elvis-imitatoren. Stuk voor stuk met zo’n wit pak vol glitters, zo’n overdreven zonnebril en zo’n zwarte pruik. De Elvis uit zijn laatste levensjaren: volgevreten, Las Vegas. Arjan Deelen moet er niks van hebben. ,,Elvis had de pech dat hij stierf in de jaren zeventig. Toen had iedereen idiote kleren aan. Van hem is het blijven hangen. Het lijkt wel of anything goes, als het om Elvis gaat. Het wordt een karikatuur, alsof Elvis eigenlijk een minderwaardig type was. Een beetje triest.”

Dat kon beter, dacht Deelen, die al twintig jaar in Denemarken woont. ,,Meer authenticiteit, meer integriteit.” En dus produceerde hij dan maar zijn eigen Elvis-show. ,,Helemaal weg van die gekke pakken. Terug naar de tijd dat de muziek van Elvis nog echt gevaarlijk was, en her en der verboden werd. Ja, er werd zelfs censuur gepleegd op zijn optredens op televisie. Los van de vraag of je hem goed vindt of niet: Elvis is wel een van de pijlers onder onze cultuur.”

Hij citeert, uit zijn hoofd, een recensie van de legendarische Skip Voogd in het Nederlandse blad Tuney Tunes. ,,Die omschreef Heartbreak Hotel als ‘mensonterend geschreeuw’, hij zou een tweede versie niet overleven, schreef hij.”

Bob Lanning

Deelen benaderde wat muzikanten die nog met de King gespeeld hebben, of gezongen. Zoals drummer Bob Lanning, die tussen 1969 en 1971 bij Elvis drumde. Elvis was goed in vorm, maar zijn gloriejaren waren het niet. ,,Nee”, zegt Deelen, ,,maar die jongens spelen ook liefst dat oudere materiaal. De leeftijd van de muzikanten varieert van 24 tot 78. De ouderen worden geïnspireerd door de energie van de jongeren.”

Bob Lanning vindt het wel prima zo. Na decennia van anoniem werk in de studio staat hij nu dus weer geregeld op het podium met het repertoire van zijn vroegere werkgever. ,,Ik kwam op auditie”, herinnert Lanning zich, ,,met nog of acht drummers. Ik was de derde, en toen zei Elvis tegen James Burton, zijn gitarist en bandleider in die tijd, we’ve got our drummer.”

Dienstbaar spelen

Lanning stamt uit een familie van zangers en acteurs. ,,Mijn vader leerde me om op audities niet teveel met mijn techniek te pronken. Speel dienstbaar, zei hij, je moet de anderen juist helpen. Dat deed ik, en ik denk dat dat mij die baan bezorgd heeft.” Elvis hield niet van repeteren, ,,hij hield het liever fris”, maar hij wist wel wat werkte en hoe je de boel naar je hand moet zetten. ,,Neem The Wonder Of You, een grote hit waar ik op meespeel. Het is een country-achtig nummer, maar Elvis wilde het in popstijl brengen. ‘Benadruk de tweede en vierde tel, de backbeat, met je snaredrum’, zei hij tegen mij. Ja, hij wist wat hij deed. Een fantastische man om mee te werken.”

Deelen brengt ook Dave Hebler mee, voormalig lijfwacht van Elvis die ooit een openhartig boekje open deed over de minder hebbelijke kanten van de King. ,,Maar hij deed het toen Elvis nog leefde. Uit wrok, maar ook om hem te waarschuwen.”

Toon reacties