Eigenlijk zou de show Night & day van het jubilerende dansgezelschap Dance Explosion afgelopen zomer in Theater Sneek worden vertoond, maar, daar heb je het weer, jawel, corona. Dus. Zaterdag was de revanche.

Dansgroep Dance Explosion werd twintig jaar geleden opgericht door Raymond Guzman en groeide uit tot een vaste waarde in dansend Friesland. De danseressen, die tussen de 14 en 35 jaar oud zijn, komen uit de hele provincie en soms van verder weg. De semi-professionele dansgroep maakt tegenwoordig deel uit van Kunstencentrum Atrium in Sneek. Vandaar dat Theater Sneek een vanzelfsprekende plek was om de nieuwe voorstelling zaterdag alsnog in première te laten gaan.

Guzman toonde de choreografieën die eigenlijk deze zomer voor publiek gedanst hadden moeten worden, maar ook nog een aantal stukken die de afgelopen coronamaanden tot stand kwamen. De jubileumshow was ‘uitverkocht’, wat in deze tijd betekent dat er dertig mensen in de grote zaal zaten, en ja, dat was karig, maar nee, daar lieten de dansers zich niets aan gelegen liggen.

Kerstgevoel

De show begon aangenaam swingend, met muziek van Ella Fitzgerald en Louis Armstrong. Het kerstgevoel sloeg meteen toe. De groepsdans was aangenaam symmetrisch, het spel met de stokken ingenieus, de grote lijnen stroomden vloeiend over het podium.

De dansers formeerden mooie tableaus vivant, die steeds tot leven kwamen en dan weer verstilden. Niet iedere beweging werd helemaal afgemaakt – hier en daar vielen sierlijk geheven armen wat plomp naar beneden. Maar de vreugde vonkte er steeds van af. De groep danste in de slotnummers als één organisme dat uiteenspatte en weer samenkwam.

Erg fraai en vooral ook troostrijk was de choreografie op het nummer No surprises van Radiohead. Het publiek voelde zich door de deinende bewegingen gewiegd. Het lekkere slotnummer Heaven I know van de Australische singer-songwriter Gordi raakte diep. Pittig ritme, vinnige bewegingen van bijna iedere danser en een smeekbede naar volgend jaar, waarin we allemaal hopelijk vrijer kunnen dansen.

Artistiek leider Guzman nam zelf het slotwoord en sprak van ‘special times’ en ‘a world full of difficulties, sickness en turmoil’ (moeilijkheden, ziekte en onrust). Dans biedt dan een rustpunt, een moment voor onszelf, hoopt Guzman. Missie geslaagd.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct