Dansen bij Mr Wallace.

Blauwdruk voor betere, kleurrijke wereld in de Groene Ster

Dansen bij Mr Wallace.

De vijfde editie van Welcome To The Village was een aaneenschakeling van mooie momenten, vooral gisteren afgewisseld met redelijk wat buien. Maar blijft het in Leeuwarden?

Als een festivaldirecteur publiekelijk zinspeelt op vertrek naar wie weet Drachten, Sneek of Groningen, hoeft dat niet meteen rampspoed te betekenen in het Culturele Hoofdstad-jaar 2018. Maar directeuren Sjoerd Bootsma en Bianca Pander van Welcome To The Village, het festival dat zich de afgelopen drie dagen afspeelde in de Groene Ster, zeggen het ook weer niet voor niets. Bootsma: ,,Wij denken altijd in scenario’s. Vertrek is er ook zo een.’’

Twee waarschuwingen

Wat is er aan de hand? De gemeente wil graag, maar doet ook moeilijk. Vrijdagavond kreeg het festival in de Groene Ster twee officiële waarschuwingen voor evenzovele, korte overtredingen van de geluidsnormen. ,,Doe bin ik echt lulk wurden”, zegt Pander. Zaterdagavond overwoog de gemeente een ontruiming van het terrein, wegens de regenbui bij hoofdact Franz Ferdinand. Kwam niks van in.

Wegens de aangescherpte normen is er na één uur ’s nachts eigenlijk geen programma meer mogelijk. ,,Dat skeelde ús freedtejûn sa’n 12.000 euro omset. Ast in wykeinfestival wêze wolst, dat besikers fan bûten Fryslân lûke wol, moast ek in nachtprogramma ha. Dat kin sa net.” Als de gemeente culturele reuring wil, moet het beleid er ook naar zijn, vindt men. Daar lijkt het nu niet op. Bootsma: ,,De handhavers doen ook maar hun werk. De gemeente wil festivals in de Groene Ster en geeft hoog van ons op, maar zorgt niet voor de goede context in de vorm van een passend vergunningenstelsel. Met wethouder Sjoerd Feitsma hebben we uitstekend contact, maar je merkt dat de handhavers heel streng zijn uit onzekerheid. Omdat het onduidelijk is.’’ En dat met een vergunning van 300 pagina’s.

Jammer, zulk gedoe om een festival dat in vijf edities is uitgegroeid tot een mooi evenement, met maatschappelijke pretenties. Een drie dagen durende blauwdruk voor een betere, meer kleurrijke wereld, samengebald in de Groene Ster.

Ponyvlees

Soms waren de verhalen overduidelijk, zoals bij de demonstratieve verkoop van ponyvlees in het festivalrestaurant. Dat was onderwerp van gesprek bij de druk bezochte debatten in de nieuwe, houten Kolderwolde-tent. Daar werd bijvoorbeeld gepraat over queers en transgenders in een cisgender-samenleving, reuze leerzaam dus. De wc’s op het terrein waren overigens genderneutraal, op de plasgoten na dan.

loading  

En soms waren de verhalen verdekt opgesteld. Zoals bij Keiko Shichijo, de Japanse pianiste die de zondag open speelde met fraaie, ijle klanken. Menigeen werd er helemaal zen van, maar als je wist dat zij een programma speelde rond de Armeense componist Komitas Vardapet, een eeuw geleden slachtoffer van de genocide aldaar, ging dat zen misschien wat wringen.

Zo groeide Aziza Brahim op in een vluchtelingenkamp in Algerije, als gevolg van vijandelijkheden in de Westelijke Sahara. Ook los van die wetenschap vielen haar stembuigingen en het enthousiast-psychedelische spel van haar band heel goed te genieten, maar enig besef van zo’n maatschappelijke realiteit is nooit weg. Of, zoals directeur Bootsma het ziet: ,,Met zo’n act merk je dat de voor- en achterkant van het festival steeds beter op elkaar aansluiten. We hebben ruim vijftig vluchtelingen als vrijwilliger, en zij vertelt haar vluchtverhaal in haar muziek.”

8000 bezoekers

Zulke acts gaven kleur aan het programma. Net als The Wanton Bishops, een Libanese band die botte bluesrock, psychedelische fratsen en een toefje inheemse exotica mixten tot een fraai potje festivalmuziek. Zoiets gold ook voor Golden Dawn Orchestra, met een malle mix van afrobeat, funk en opnieuw psychedelica. Maar zonder die kleurrijke verkleedpartijen bleef er vermoedelijk nog niet de helft van over. Spinvis, met zijn verstilde eigenwijsheid, deed het verrassend goed op het hoofdpodium in de fikse regen van de zondagmiddag.

loading

De regen mocht de gemeente zaterdagavond flink van het stuk gebracht hebben, Franz Ferdinand speelde onverstoord en met flink wat springerige energie door – een ideale hoofdact eigenlijk. Rockbands als Spidergawd, Truckfighters, The Vintage Caravan en Death Alley zorgden voor (verre van genderneutrale) ballen. Aan de andere kant van het spectrum kreeg de theaterprogrammering, met lui als Saman Amini, Club Guy & Roni en De Warme Winkel, ook de handen op elkaar.

loading

Temidden van deze kleurrijke inbreng was er ook de nodige huisgekweekte Friese inbreng, met de botte werkmannenblues van De Hûnekop, de zwarte folk van Willie Darktrousers en het koperkleurige geschetter van Broken Brass Ensemble, die bovendien de blijde boodschap van The Gospel Sessions voor een paar nummers opsierden.

In totaal waren er zo’n 8000 ‘unieke’ bezoekers: ruim 3750 weekendkaarten, 2100 dagkaarten, 1000 vrijwilligers en 1000 gasten.

loading  

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct