Cd Love, Disorderley van Thomas Azier: Volop greep op de materie

Thomas Azier

Thomas Azier heeft de smaak te pakken: dit is zijn vierde album in luttele jaren.

Zijn queeste naar artistieke groei, die hem van Nijeberkoop via Groningen, Berlijn en Parijs naar Amsterdam-Oost leidde, heeft vruchten afgeworpen. Azier, in die tussentijd ook nog eens afgestudeerd aan de Academie voor Popcultuur in Leeuwarden, komt op deze plaat tot de meest overtuigende synthese van zijn invloeden en obessies tot dusver.

 De synthesizers ronken weer volop, maar deze keer nadrukkelijk op een meer experimentele manier, waarmee al te gemakkelijke associaties met de jaren tachtig handig achterwege blijven. Drama en pathos, voorheen belangrijke bestanddelen in de mix, houdt Azier nu ook stijlvol in de hand.

Nu eens klinkt hij androgyn, dan weer sonoor en altijd met volop greep op de materie. Echte hits zijn ook op deze plaat weer zeldzaam, maar met deze stijlvolle, lichtelijk gedurfde aanpak heeft hij die niet eens nodig om zijn reputatie in stand te houden. Als artiest wordt hij daarmee des te interessanter. Waar blijft album nummer vijf?

Thomas Azier: Love, Disorderly (Hylas/Universal)