Ze studeerden alle drie Amerikanistiek en zijn alle drie politiek actief: Bianca Pander (geboren in Joure), Julie Bruijnincx (woonachtig in Leeuwarden) en Iris Bos (afkomstig uit Leeuwarden) over de nu al historische Amerikaanse presidentverkiezingen.

Bianca Pander, campagnebureau BKB

Ik ben in februari nog bij de voorverkiezingen van de Democaraten geweest en heb toen alle kandidaten gezien, van Bernie Sanders en Kamala Harris tot Joe Biden. Hij leek toen kansloos, maar won alsnog omdat hij het enige alternatief was, de enige kandidaat die Trump aan zou kunnen. Die genoeg middle of the road was om eventueel stemmen bij de Republikeinen weg te halen.

Ik ben de hele verkiezingsnacht wakker gebleven. Heel grappig was: we wisten dat wat er nu gebeurt een realistisch scenario was. Maar de uitslag is wel veel closer dan veel Democraten hadden gehoopt. Het is niet de blue wave geworden.

Het lastige met Trump is dat hij zijn eigen spelregels heeft. Hij doet allemaal dingen waarvan je denkt: dat kan niet, dat mag niet. Met als hoogtepunt dat hij om half drie ’s nachts de overwinning claimt zonder dat alle stemmen zijn geteld. En hij zegt dat gewoon. En daarna los gaan op Twitter, zo erg dat Twitter een waarschuwing moet plaatsen bij zijn tweets, dat het geen feiten zijn. Ongelooflijk.

Een paar weken geleden sprak ik een Latijns-Amerikaanse vriendin uit Miami. Zij vertelde dat ze zich heel erg zorgen maakte dat Trump zou winnen. Ze woont in een gated community en veel vrouwen daar volgden alles op Facebook en Fox. Trump voerde heel gericht campagne op de Latijns-Amerikaanse gemeenschap. Met als boodschap dat met Biden de socialisten eraan kwamen. De angst bij de Latino gemeenschap voor communisme is heel groot. Daar heeft Trump veel gescoord. Je kan veel van Trump zeggen: hij kan wel campagne voeren.

Wij kunnen beschouwend kijken naar Amerika, maar als jij in een gated community woont, nergens naartoe kan vanwege Covid en je krijgt alleen maar die boodschap van angst van Facebook of Fox, dan heb jij een heel ander wereldbeeld. Kijk een avond Fox en je denkt dat de wereld alleen maar slecht is. Ik snap wel waarom zoveel mensen op Trump stemmen. Ook in de steden waar Black Lives Matter-rellen waren, dan is de boodschap van Trump dat hij ze oppakt. Dus angst is een goed middel om campagne te voeren.

Biden komt met een andere boodschap: hij wil de wereld beter maken. Maar het is niet iemand die een bijzondere uitstraling heeft zoals een Obama en toch ook Donald Trump.

Als Biden wint, zoals ik verwacht, zullen overal hertellingen worden aangevraagd, de vraag is: krijgt-ie die, gaan de rechters daarin mee. Trump gaat alles aanvechten. Burgeroorlog? Nee, dat geloof ik niet. Her en der relletjes, dat wel. Dat Trump zegt dat er fraude is gepleegd, helpt natuurlijk niet.

Er is wel een lichtpuntje: nog niet eerder was de opkomst bij de verkiezingen zo hoog.

Julie Bruijnincx, raadslid D66

loading

Ik heb de verkiezingsavond als teleurstellend ervaren. De spanning kwam pas 24 uur later. In 2008 zat ik de verkiezingen te volgen in de Stadsschouwburg in Groningen. Toen kregen we tegen de ochtend de resultaten en kwam er de ontlading: Obama werd president. Nu is het een soort anticlimax: de verkiezingsnacht ging als een nachtkaars uit omdat er zoveel poststemmen zijn, moest er nog zoveel geteld worden en was er geen winnaar.

Ik dacht dat Trump zou winnen omdat er zoveel Amerikanen zijn die vertrouwen hebben in zijn bizarre manier van politiek bedrijven. Er is nog nooit zoveel getwijfeld aan de pers, aan de posterijen, aan het politieke systeem. En nog nooit waren er zoveel Amerikanen geweest die in complottheorieën geloven.

Het is de vraag of de traditionele politiek nog wel werkt in deze tijd. Maar dit is de eerste president die probeert opnieuw gekozen te worden door wantrouwen aan te wakkeren. Haat te zaaien. Tweedeling te creëren.

Trump heeft als tactiek dat de aanval de beste verdediging is. Het feit dat Biden de meest geschikte kandidaat is om de strijd met hem aan te gaan, is in dat opzicht veelzeggend. Biden was de kandidaat waar zijn eigen partij de minste moeite mee had, daarom is hij de kandidaat geworden. De man van het midden. Niet te radicaal zoals Bernie Sanders.

En reageer maar eens op een ongeleid projectiel als Trump. Toen ik de tweede toespraak van Biden zag na het sluiten van de stembussen, waarin hij zichzelf niet als winnaar uitriep maar wel aangaf vertrouwen te hebben in de goede afloop, toen dacht ik wel: daar staat een president. Dat heb ik bij Trump nooit gehad.

Deze verkiezingen laten zien dat ‘gewone mensen’ heel ver afstaan van politici. En dat je als politicus heel snel in de valkuil van de veronderstellingen stapt. Ik ga er zelf ook altijd van uit dat mensen open staan voor het redelijke verhaal. Maar kennelijk werkt het om je standpunt gewoon via een tweet te verkondigen, zonder uitleg. Kennelijk zitten veel mensen niet op de nuance te wachten. Is het zwart-wit in plaats van grijs zoals wij graag willen geloven.

Ik las een tweet van Biden vannacht. Die zei dat Amerika over 77 dagen weer toe zal treden tot het Verdrag van Parijs als hij president is. Dan besef je ineens weer hoeveel invloed Amerika heeft, op internationale verdragen en ook hoe relevant Amerika is voor de EU.

Iris Bos, politiek assistent Groenen Brussel

loading

Tijdens de verkiezingen in 2014, 2016 en 2018 was ik in Amerika. In 2016 als campagnemedewerker voor Hillary Clinton in Ohio. Dus de verkiezingen nu volgen vanaf de bank in Brussel was wel even heel anders. De presidentsverkiezing heb ik het meest gevolgd omdat het zo’n grote impact heeft. Op de partijen zelf, op het land en de internationale gemeenschap. Kijk naar wat Joe Biden zei tijdens een toespraak woensdag. Op de dag dat Amerika uit het Klimaatakkoord van Parijs stapte, kondigde hij aan dat Amerika over 77 dagen weer terugkomt. De dag waarop de inauguratie van de nieuwe president van Amerika plaatsvindt.

Tegelijkertijd volg ik de verkiezingen voor de Senaat en het Huis (samen het Congres) natuurlijk ook. De Senaat is heel spannend, daar zijn honderd zetels te verdelen en nu is de stand 48-48. En het kan nog wel tot januari duren voordat duidelijk is wie de meerderheid daar krijgt: de Democraten of de Republikeinen. Voor de Democraten is het ontzettend belangrijk dat zij – als Biden wint – ook de Senaat in handen krijgen.

Waar ik daarbij extra op let, is het aantal vrouwen dat wordt gekozen. In Nederland was ik een van de initiatiefnemers van ‘Stem op een Vrouw’ om zoveel mogelijk vrouwen in het parlement te krijgen. Een beweging die geïnspireerd is op Amerikaanse voorbeelden. Natuurlijk kan Kamala Harris nu de eerste vrouwelijke vicepresident worden, maar tijdens de verkiezingen is al een recordaantal vrouwen gekozen voor het Huis en de Senaat. Na de verkiezingen in 2018 (voor het Huis van Afgevaardigden wordt iedere twee jaar gekozen. Leden van de Senaat worden voor zes jaar benoemd maar iedere twee jaar wordt voor een derde deel gestemd) zaten er 127 vrouwen in beide organen, nu is dat al 131! Op een totaal van 535 zetels.

Je ziet dat er in Amerika heel hard gewerkt wordt om het aantal vrouwen in de politiek te verhogen, vooral de Democraten zijn daar heel erg mee bezig. Je hebt een organisatie die Emily’s List heet. Emily staat voor Early Money Is Like Yeast wat erop neerkomt dat het loont om vroeg in vrouwelijke kandidaten te investeren. Die organisatie scout, traint en ondersteunt vrouwelijke kandidaten om zich op lokaal of nationaal niveau verkiesbaar te stellen. Ze stomen leiders uit lokale gemeenschappen klaar om volksvertegenwoordiger te worden.

Maar ook de Republikeinen hebben na deze verkiezing een recordaantal vrouwen in het Huis en de Senaat: 31. En dat waren er 22.

loading  

Je kunt deze onderwerpen volgen
Buitenland
Presidentsverkiezingen VS
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct