Derde generatie in het rood-geel van SV Houtigehage

Pake Durk en pake Klaas droegen de clubkleuren in de jaren zeventig, heit Johan in de jaren negentig. Nu verdedigt Dirk de Vries (19) de eer van de familie bij SV Houtigehage.

In de kantine van Duinoord, het sportpark van Houtigehage, hangen foto’s van elftallen uit vervlogen tijden. Op één ervan, een kiekje uit het begin van de jaren zeventig, grijnst een elftal langharigen in rood-gele shirts recht in de lens. Centraal op de foto: Durk de Vries en Klaas Woudstra, twee vrolijke twintigers.

Een kleine 45 jaar later voetbalt hun beider kleinzoon in Houtigehage-1. ,,Myn pakes hawwe my wolris fan dy tiden ferteld”, zegt Dirk de Vries. De negentienjarige timmerman uit Boelenslaan is sinds afgelopen zomer spelverdeler op het middenveld bij de zondag-vijfdeklasser. ,,Ik wit der it measte net fan, mar dizze klup hat in hiel ferline.”

Zijn pakes promoveerden in 1974 naar de tweede klasse, destijds het tweede amateurniveau van Nederland, en bereikten in 1971 de finale van de noordelijke beker. En Johan de Vries, de heit van Dirk, speelde begin jaren negentig met Houtigehage in de vierde klasse. Zo ver is Dirk de Vries voorlopig nog niet.

Familiebanden

Wat niet is, kan nog komen. Houtigehage bereikte vorig seizoen de nacompetitie en dit seizoen is het elftal van trainer Andries Woudstra er beslist niet minder op geworden. Trouwens, over familiebanden gesproken: Andries Woudstra is de zoon van pake Klaas, dus een oom van Dirk de Vries. Ook de huidige trainer heeft een verleden in Houtigehage-1. En om het allemaal nóg leuker te maken: Andries’ zoon Klaas is nu de ploeggenoot van zijn neef Dirk...

Dirk de Vries (19) bij SV Houtigehage in voetsporen van heit en twee pakes

,,Kwa karakter sit ik wat tichter by De Woudstra’s”, zegt Dirk de Vries. ,,Ik bin rêstiger as heit en pake Durk. As dy twa ergens oan begjinne, dan moat it en sil it sa rûch as it mar kin. Heit hat nei syn fuotbaljen triatlons dien, bloedfanatyk. En pake stapt betiden noch op ’e fyts en rydt dan fuortdaalks hûndert kilometer, bytsje ferstân. Mar ek wol moai fansels.”

SC Heerenveen

Zelf is Dirk de Vries wat eerder tevreden, al is dat niet altijd zo geweest. Toen hij een jaar of tien was, kwam hij op de voetbalacademie van SC Heerenveen terecht. Hij doorliep als rechtsback diverse jeugdteams. Hij trainde vijf keer in de week en combineerde dat met school. Het was pittig en hij slaagde uiteindelijk niet.

,,Der wurdt in protte fan dy frege”, zegt hij nu. ,,Foar mysels sis ik: téfolle. Ik spile dêr mei Michel Vlap. Hy is as iennige trochbrutsen. Dat hie ik totaal net ferwachte, ik ha wol folle betteren sjoen as him. Ik wit net krekt hoe’t soks wurket. Jo moatte ek in bytsje gelok ha.”

'Altijd moeten'

Zelf kon de jonge De Vries naar Cambuur en FC Groningen, maar hij had geen zin meer in het altijd moeten en koos voor Drachtster Boys. Daarna ging hij nog even terug naar zijn eerste clubje Rottevalle in zijn geboortedorp, om via de B- en A-junioren van Drachten in Houtigehage te belanden.

,,Fuotbal is in hobby foar my, oars net”, verklaart hij zijn keuze. ,,Houtigehage is in gesellige feriening en de supporters libje bot mei, noch krekt sa as yn it ferline. Se kinne dy leaf ha en de hûd fol skelle, dêr hâld ik wol fan.” En het niveau? ,,Och, ik ferwachte wat in skopperij, mar wy hawwe in moaie seleksje. Der komt hieltyd mear fuotbal yn. Hegerop soe moai wêze, mar net te gau.”

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven