Waarom insuline een bijna perfect moordwapen is

Een 53-jarige vrouw uit Franeker staat donderdag terecht voor poging tot moord op haar partner met insuline. Een ‘wapen’ waar vaker naar wordt gegrepen.

Tot zes keer toe spoot de verdachte volgens het Openbaar Ministerie (OM) op 13 en 14 augustus vorig jaar insuline in bij haar slachtoffer. Justitie verdenkt haar ervan dat ze haar partner ‘al dan niet na kalm beraad en rustig overleg’ om het leven heeft willen brengen.

Lichaamseigen stof

Het slachtoffer overleefde de moordpoging. De 53-jarige verdachte verblijft sinds haar arrestatie in de gevangenis. Ze zit in Zwolle, in afwachting van de rechtszaak. Bij de meervoudige kamer in Leeuwarden zou de zaak morgen inhoudelijk worden behandeld, maar omdat het deskundigenrapport over wat er zich precies heeft afgespeeld in de woning nog niet klaar is, is dat veranderd in een pro-formazitting.

Insuline wordt wel gezien als een bijna perfect moordmiddel, mede omdat het een lichaamseigen stof is. Als er geen of te weinig insuline wordt geproduceerd, dan spreek je van diabetes type 1 (oftewel suikerziekte) en moet er insuline worden bijgespoten of -gepompt.

Meer dan een miljoen Nederlanders lopen rond met diabetes. Insuline is daarom ruim voorhanden in zorginstellingen en de meeste verdachten van (pogingen tot) moord met het middel zijn dan ook verpleegkundigen en of verpleger.

Moeilijk op te sporen

Gezonde mensen die te veel insuline binnen krijgen, worden normaal gesproken misselijk en gaan braken. Wie zwakker is, kan van een overdosis hartritmestoornissen krijgen en in coma raken. Na het overlijden is insuline moeilijk op te sporen in het lichaam. Zonder gerichte lijkschouwing vallen priksporen bovendien niet op.

Er zijn internationaal tal van voorbeelden van insulinemoorden. Een van de bekendste Nederlandse zaken is die van verpleegkundige Martha U., die in de jaren negentig vier bewoners van een verpleeghuis in Delfzijl doodde met injecties. Een 21-jarige verpleger uit Rotterdam werd vorig jaar opgepakt op verdenking van meerdere moorden met hetzelfde middel. De omvang van deze zaak wordt nog onderzocht.

Ada S.

Een zaak dichter bij huis is die van ‘ouderenverzorgster en stervensbegeleidster’ Ada S., die in 2016 door het gerechtshof veroordeeld is tot 16 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. Ze vermoordde haar twee echtgenoten, onder wie haar tweede man in Franeker in 2012. Er wordt van uitgegaan dat ze dit onder meer deed met insuline.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement