Een boodschap in de bodem van het bos: blijf altijd samenwerken

Kunstwerk De Coöperatieve Gedachte in het Koepelbos bij Oldeberkoop is een lofzang op menselijk samenwerken. Die weerklinkt nu ook ondergronds.

In het jaar 2052 gaat er ergens op een notariskantoor in Oldeberkoop, of in Oosterwolde, of waar dan ook een alarmbelletje. Dat belletje zegt: graven, jongens. Graaf die koker op, die in de grond zit in het Koepelbos bij Oldeberkoop.

In die koker zitten namelijk de verhalen van zo’n dertig mensen, over hun ideeën over ‘de coöperatieve gedachte’. Werken mensen in 2052 samen? Bestaan er nog coöperaties?

Sinds kort zijn deze geschreven bespiegelingen ingegraven op het eilandje in het bos, waar het roestbruine kunstwerk De Coöperatieve Gedachte staat. Waar precies, dat blijft een geheim tot de notariskluis die halverwege deze eeuw prijsgeeft.

Het object van cortenstaal kwam er op initiatief van vereniging De Kring van Bercoop, de rechtsopvolger van de Coöperatieve Voorschotbank van Oldeberkoop. Die bank zou in 2052 150 jaar oud zijn geworden. Vandaar het plan om de verhalen in dat jaartal weer op te diepen.

Zijn er nog wel verbinders nodig als robots straks alles opknappen?

Maandagavond onthulden leden van De Kring van Bercoop bij het in september vorig jaar geplaatste kunstwerk een informatiezuil. Die vertelt bezoekers welke boodschap achter het monument van kunstenaars Beb Mulder en Peter Hiemstra schuilgaat.

De stalen sujetten – mannen en vrouwen – die tussen het geboomte van het Berkoper parkbos met vereende krachten een koepel torsen met daarin een blinkend gouden vrucht: de toekomst.

Zou het in 2052 nog zo zijn, die bereidheid en de noodzaak tot intermenselijk samenwerken? Ook voorzitter Sjoerd Stienstra van De Kring van Bercoop boog zich over die vraag. Het antwoord dat hij formuleerde bevindt zich nu in de ondergrondse koker.

Maar de strekking ervan wil hij wel kwijt. ,,Ik heb me afgevraagd: bepaalt de toenemende automatisering straks niet te veel ons denken? Is het nog wel nodig om verbinding met andere mensen te zoeken als robots al het werk opknappen?’’

,,Nou’’, filosofeert Stienstra, ,,ik denk van wel. Er zullen altijd nieuwe mensen opstaan die ondanks die robotisering bruggen blijven slaan.’’

Dat mag een hoopgevende boodschap heten, in een koker tussen de beukenwortels van het Koepelbos.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement