De wolf op Nederlandse bodem: 'We zullen er steeds vaker mee te maken krijgen'

Wolfdeskundigen houden er sterk rekening mee dat het dier dat zaterdagochtend in de buurt van Appelscha gespot en gefilmd werd een wolf is. ,,Zeker weet je het pas als je DNA vindt, zoals uitwerpselen’’, zegt Aaldrik Pot van Staatsbosbeheer.

In Boijl werden in de nacht van vrijdag op zaterdag drie schapen doodgebeten. Faunafonds BIJ12 gaat DNA-monsters van de schapen nemen om erachter te komen door welk dier ze zijn gedood.

Hiep, hiep, help! De wolf is terug in Nederland na anderhalve eeuw!
Lees verder

De wolf komt in Friesland al meer dan drie eeuwen niet meer in het wild voor. Rond 1800 kende Nederland nog wel een behoorlijke wolvenpopulatie. Daarna is de wolf door intensieve bejaging uit het hele land verdwenen. Een eeuw later kwam de soort in het wild niet meer voor.

De laatste wolf in Friesland werd in 1712 onder Oldeholtpade gedood door Albert Harms uit Wolvega. In de zestiende en zeventiende eeuw wemelde het ook in Friesland nog van de wolven.

Op 20 maart 1615 stelden de Friese Staten een Instructie voor den houtvester Sybrand van Burmania vast. Iedereen die een wolf doodschoot, kreeg daar geld voor. De ,,geheele weerbare mannelijke bevolking'' van de veertien Friese grietenijen werd gemobiliseerd om ,,het ongedierte te verdelgen''.

Hun aantal nam de daaropvolgende decennia rap af. Harms ontving in 1712 een premie van honderd rijksdaalders voor de geschoten wolf - indertijd een vorstelijk bedrag.

Waarnemingen

De afgelopen decennia zijn wolven vanuit Polen langzaam via Duitsland naar Nederland opgerukt.

Vraatzuchtige wolven bij de oosterburen
Lees verder

In maart 2015 werd voor het eerst een exemplaar in Groningen waargenomen. Vervolgens volgden meldingen vanuit Drenthe en Twente. Daarna zijn nog meer wolven in Nederland gezien. De website wolveninnederland.nl meldt actuele waarnemingen.

Het aantal wolven dat in Duitsland in de natuur leeft is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Dat de wolf vaker in Nederland opduikt, is niet heel vreemd.

In Nederland is al discussie of de wolf aan banden moet worden gelegd. Sommigen juichen, anderen vrezen voor hun vee en willen dat actie wordt ondernomen. Dat er meer meldingen volgen, daarover zijn de kenners het eens. ,,We zullen er steeds vaker mee te maken krijgen’’, zegt Aaldrik Pot.

Wolven leven in roedels

De wolf is een zoogdier uit de familie hondachtigen en de stamvader van de huishond. Het is een roofdier met een prima ontwikkeld gehoor, reukzin en zichtvermogen. In sommige opzichten zijn de ogen van de wolf beter dan die van de mens. Wolven zien minder goed diepte, maar herkennen wel sneller beweging in de verte. Hij kan andere dieren ontdekken op een afstand van 300 meter. Ook in het donker weet hij zijn weg te vinden.

Wolven zijn dag- en schemeringsdieren, maar door veelvuldige bejaging door de mens zijn ze er in veel gebieden een nachtelijke leefwijze op na gaan houden. De wolf kan zich voortbewegen met een topsnelheid van ongeveer 50 kilometer per uur. In normale doen kunnen ze 50 tot 60 kilometer per dag afleggen. Ook zijn ze goede zwemmers.

Doorgaans blijven wolven in hun territorium, maar ze kunnen ook in hoog tempo nieuwe gebieden verkennen. Jonge wolven op zoek naar een partner of nieuw territorium kunnen afstanden afleggen van 1000 kilometer.

Wolven zijn sociale dieren die leven in roedels. Zo’n familiegroep bestaat meestal uit een mannetje en een vrouwtje. De overige dieren zijn doorgaans nakomelingen van het paar. Deze blijven hooguit twee jaar in de roedel. Bij een gemiddelde worp van vier dieren kan de roedel na twee jaar uit tien exemplaren bestaan, maar in de praktijk is dat meestal veel minder. De omvang van het territorium is – afhankelijk van het voedselaanbod – tussen de 200 en 2000 vierkante kilometer.

Het huilen van wolven is vooral bedoeld om over grote afstanden te communiceren. Wolven huilen onder meer om de roedel bij elkaar te houden of andere wolven te alarmeren. Afhankelijk van de omstandigheden kunnen wolven gehuil op een afstand tot 10 kilometer horen. Het geluid van een wolf is overigens niet te onderscheiden van dat van grote honden.

Een wolf heeft een stevig gebit. Een wolf kauwt niet op zijn prooi, maar scheurt het vlees in stukken en slikt het vervolgens door.

De wolf heeft een zeer dichte en zachte wintervacht. Dankzij deze vacht is hij goed bestand tegen kou.

Wolven kunnen zich makkelijk aanpassen aan diverse leefgebieden. Ze komen voor op zowel toendra’s, steppen en prairies, als in dichte bossen, in laagland en in gebergten. Ooit waren wolven een gewone verschijning op het gehele noordelijk halfrond. De wolf was vroeger het landroofdier met het grootste natuurlijke verspreidingsgebied; tegenwoordig is dat de vos.

Door toedoen van mensen is het leefgebied van de wolf drastisch ingeperkt. In Nederland en België is de wolf sinds het einde van de negentiende eeuw verdwenen. De wolf komt in redelijke aantallen nog wel voor in Scandinavië en Zuid- en Oost-Europa. De wolf geniet in Nederland in navolging van andere Europese landen sinds vier jaar een beschermde status.

In roedelverband jagen wolven op grotere hoefdieren als elanden, edelherten, reeën en wilde zwijnen, afhankelijk van het aanbod in een gebied. Ze eten eveneens knaagdieren, haasachtigen en vogels, maar ook aas en afval. Bij een onderzoek naar het menu van Pools-Duitse wolven bleek dat reeën ongeveer de helft van het menu beslaan, edelherten 30 procent en wilde zwijnen 15 procent. Ook vee wordt zo nu en dan gegrepen. Een onbeschermd schaap is voor een wolf makkelijk te pakken, maar niet het favoriete prooidier.

Bron: Wikipedia/Wolven in Nederland

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven