Beschoten Clafis-baas Bert Jonker pakt de draad weer op

Clafis-directeur Bert Jonker heeft zijn normale leven weer opgepakt, nadat hij op 7 januari in zijn hand werd geschoten bij ijsstadion Thialf.

Daar werd hij ’s avonds beschoten en in zijn hand geraakt toen hij in zijn auto weg wilde rijden. De vermoedelijke dader is een 56-jarige man met wie hij een zakelijk geschil had. De man is nog voortvluchtig.

In een interview met Omrop Fryslân vertelt Jonker over de bewogen avond: ,,Ik had net mijn Tesla losgekoppeld van de laadpaal toen er een man zwalkend op mij afkam. Ik stop ernaast om te kijken of het wel goed ging met die meneer. Er waren op dat moment wel meer dronken mensen naast Thialf. Er was een feesttent buiten waar veel Noren stonden. Ik dacht dus echt dat het niet goed ging met die man.’’

'Fly, fight or freeze'

Herken je me niet, vroeg de schutter. Maar zijn naam wilde Jonker niet te binnen schieten. Wel herkende hij het gezicht. Plots klonk een knal ,,van hier tot Tokio’’ en voelde Jonker een stekende pijn in zijn hand. ,,Dan kun je drie dingen doen: fly, fight or freeze.’’

Jonker besloot te vluchten. Gaf een dot gas - ,,in een Tesla ben je dan weg’’ - en botste, doordat hij een ruk aan het stuur gaf, tegen drie andere auto’s. ,,Ik ben doorgereden tot het eind van het parkeerterrein waar wat mensen waren en daar ben ik gestopt, uitgestapt en ben ik richting Vesta gegaan.’’

De schutter had ruim twee jaar eerder zijn bedrijf ter verkoop aangeboden aan Jonker. Die wilde wel toehappen, maar ontdekte bij de boekencontrole ,,verschillende lijken in de kast’, zoals pensioenverplichtingen en leningen.

Leven voor en na het incident

De verkoop ketste af, vier maand later ging het bedrijf failliet en enkele weken later nam Jonker via de curator vier personeelsleden over uit de failliete boedel. Sinds die tijd werd hij lastig gevallen en gechanteerd door de schutter. Hij nam dat evenwel niet ernstig. ,,Je denk toch niet dat hij wel even langs zal komen.’’ De politie bracht hem direct na het incident onder in een safehouse, een geheime veilig plek. Hij kreeg ook tips hoe hij beter op kan letten en hij kreeg een cursus hoe te rijden in geval van nood.

,,Mijn leven bestaat nu uit twee gedeelten, een voor het incident en een na het incident. Ik stond altijd onbevangen in het leven. Het is niet zo dat ik nu altijd achterom kijk, maar we hebben wel de nodige maatregelen genomen, zoals camerabeveiliging.’’ Jonker noemt het incident ,,een verschrikkelijke ervaring’’, maar laat het niet zijn verdere leven bepalen. De verwondering blijft. ,,Ik wil van nature altijd het goede doen. En dan is dit moeilijk te begrijpen. Hoe kan iemand zo boos zijn dat je dit een ander aan doet?’’

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven