50/50 deal in autohandel is geen liefdadigheid
Gepubliceerd op 23 augustus 2012, 15:51 Laatst bijgewerkt op 01 oktober 2012, 11:53
Irene van den Berg is publiciste op het gebied van consumentenrecht en –financiën. Elke twee weken schrijft ze op deze plek over kopen, hypotheken, sparen, lenen, beleggen of verzekeren.
Het is een populair lokkertje in de autobranche. Koop nu een auto en betaal de helft pas na één of twee jaar. Extra leuk is dat over het uitgestelde bedrag geen rente hoeft te worden betaald. Dit klinkt genereus, maar er zitten wel wat addertjes onder het gras.
Een 50/50 deal kan een twijfelende consument over de streep trekken. Hij betaalt nu €5000 voor een gloednieuwe karretje. En ach, die andere €5000 hoeft hij pas over twee jaar te betalen. Een probleem voor later dus.
Een 50/50 deal wordt door de consument vaak uitgelegd als: de dealer heeft nog geld van mij tegoed. Maar laat je geen zand in de ogen strooien: het is gewoon een lening. De rente voor deze lening wordt opgebracht door de fabrikant, importeur of dealer. Tenminste, voor de eerste één of twee jaar.
Veel autokopers maken gebruik van de constructie. In Nederland staat een recordbedrag van ruim €1,3 miljard uit aan leningen voor auto's, aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek. In april stond het aantal aflopende autoleningen op 149.000. Per auto moet nog zo'n €9000 worden afbetaald.
Het belangrijkste gevaar van deze financiële constructie is dat de consument na één of twee jaar niet kan betalen. „Dan moet het geld ineens op tafel komen. Als dat niet lukt, betaalt de consument vaak torenhoge rentes tegen het wettelijke maximum van 16 procent'', zegt voorzitter Carel in der Hees, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Financieringsadviseurs (NVF).
De NVF pleit dan ook voor meer transparantie bij de 50/50 acties. „Wij willen dat consumenten goed worden voorgelicht over de verplichting die ze aangaan. Het gaat hier niet om een gratis autoradio maar om een financieel product.''
Voor een autokoper die ruim voldoende geld op zijn rekening heeft staan, kan zo'n 50/50 deal wel interessant zijn. Hij houdt immers de helft van de kosten van de auto nog even in zijn zak en kan dit bijvoorbeeld op een deposito vastzetten tegen ongeveer 3 procent rente. Dat levert een paar honderd euro op.
De NVF meent echter dat de 50/50 deals een sigaar uit eigen doos zijn. „Fabrikanten, importeurs en dealers zijn geen liefdadigheidsinstellingen. Die versleutelen de gemiste rente-inkomsten uiteindelijk toch in de prijs. In alle gevallen leidt dat tot een verborgen prijsverhoging voor de auto. Het probleem is dat de consument de hoogte hiervan niet kent en dus niet kan beoordelen of deze financieringsvorm voor hem interessant is'', aldus In der Hees.
Als de rente bijvoorbeeld voor rekening komt van de dealer, bestaat het risico dat hij die wil terugverdienen via een lagere inruilprijs. De klant betaalt dan toch de rekening. Doe dus vooronderzoek naar de inruilwaarde van je auto; dan heb je het meest aan een 50/50 aanbod.
De NVF wil de autobranche verplichten om de rente van de lening in reclamespotjes te melden, ook al wordt deze door een andere partij betaald. Opel, dat adverteert met een constructie waarbij de klant de kosten van de auto gedurende vijf jaar maandelijks afbetaalt tegen 0 procent rente, ziet geen reden om haar communicatie aan te passen. „Het gaat er uiteindelijk om wat de klant moet betalen en niet hoe de verrekening is tussen financieringsmaatschappij, importeur en dealer. Wij vinden dat dit irrelevant voor de klant'', aldus woordvoerder Jeroen Maas van Opel.
